Home / Πολιτικη / Το χρέος της ηγεσίας

Το χρέος της ηγεσίας

-Τα Κράτη δεν έχουν φίλους αλλά μόνον συμφέροντα – Η περίπτωση του Ισραήλ – Όταν ο μοιραίος Πρωθυπουργός Κων/νος Σημίτης, αναγνώριζε στην Τουρκία, ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο…

 

simitisΠανηγύριζε προ τριετίας ο Γ. Παπανδρέου ως Πρωθυπουργός για τις διπλωματικές του επιτυχίες στο Ισραήλ.

Εκλεκτός προσκεκλημένος τότε της κυβερνήσεως του τελευταίου, προσκύνησε το Τείχος των Δακρύων με το «σκουφάκι».

Τα στηρίζοντα την πολιτική του ΜΜΕ, διατυμπάνιζαν τον νέο ισχυρό σύμμαχο της Ελλάδος στη  Μεσόγειο, με προοπτικές ιδρύσεως βιομηχανίας πολεμικού υλικού στη χώρα μας.

Αλλά και για σύμπτωση συμφερόντων δύο «ανάδελφων» λαών, η συνεργασία των όποιων θα αποτελούσε ασπίδα προστασίας για αμφότερους.

Επακολούθησε ή προσέγγιση Ισραήλ και Κύπρου, καθώς και οι συμφωνίες τους για την ΑΟΖ και την εκμετάλλευση αερίου και πετρελαίου της περιοχής.

Θα αντιδράσουν οι Τούρκοι, προειδοποίησαν οι Κύπριοι. Μην τους υπολογίζετε απήντησαν οι Ισραηλινοί.

Αλλά ένα σύντομο ταξιδάκι του κ. Ομπάμα στο Ισραήλ και μία δήλωση του ότι οι ΗΠΑ είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το κράτος των Ισραηλιτών μετέβαλαν άρδην τη συμπεριφορά τούτων έναντι της Τουρκίας και της Ελλάδος.

Για να αποδειχθεί για μία ακόμη φορά, ότι τα κράτη δεν έχουν φίλους, άλλα μόνο συμφέροντα, και ότι οι περισσότεροι Έλληνες πολιτικοί, προτρέχοντες να ερμηνεύουν τα γεγονότα με αισιοδοξία, δεν είναι απλώς «ολίγοι» άλλα και επιπόλαιοι.

Οι πρώην υπερήφανοι Ισραηλίτες ζήτησαν συγγνώμη από την Τουρκία για την επίθεση Ειδικών Δυνάμεων τους κατά μικρού εμπορικού πλοιαρίου της, πού μετέφερε εφόδια στους Παλαιστινίους της Γάζης και τον εξ αυτής θάνατο Τούρκων πολιτών.

Ουδέποτε εκτίμησαν το γεγονός ότι οι Τούρκοι, απέχοντες επιμελώς από τις εχθροπραξίες κατά τις κρίσιμες στιγμές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, συνήργησαν με την στάση τους εις τα εναντίον τους αποτρόπαια και πρωτοφανή γενοκτόνα εγκλήματα των χιτλερικών δυνάμεων.

Ενώ αντιθέτως οι Έλληνες, έχοντες κοινή με αυτούς Βίβλο την Παλαιά Διαθήκη, περιέσωσαν πολλούς εξ αυτών, εμφανίσαντες τούτους ως μέλη των οικογενειών τους, και πάντως πολέμησαν ηρωικώς κατά των χιτλερικών δυνάμεων, αποσπάσαντες και τον θαυμασμό αυτού του Χίτλερ!

Η Τουρκία αμετακίνητη στις διεκδικήσεις της επέτυχε να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με το Ισραήλ και να δηλώσει τούτο: ότι δεν έχουν μόνοι οι Κύπριοι δικαιώματα επί του υποθαλασσίου πλούτου της νήσου τους.

Συγχρόνως ανάγκασαν τον Οτσαλάν να ζητήσει από τους Κούρδους τον τερματισμό των επιθέσεων τους κατά των τουρκικών στρατευμάτων και να παραδώσουν τα όπλα.

Ο Ερντογάν επιδιώκει να κλείσει όλα τα άλλα μέτωπα της χώρας του, ώστε να δυνηθεί απερίσπαστος να πραγματοποιήσει τις διεκδικήσεις του εις το Αιγαίον.

Αυτές που η κυβέρνηση Σημίτη σχεδόν υπέθαλψε με την συμφωνία της Μαδρίτης, δια της οποίας αναγνώρισε στην Τουρκία «ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο»!

Οι υποστηρίζοντες το δικαιολογημένο της περικοπής των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες κατά 10%, διότι επί μακρό διάστημα οι καταθέτες εισέπρατταν επιτόκια πολύ μεγαλύτερα τού μέσου όρου επιτοκίων των άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών, δεν εξηγούν, γιατί γίνεται λόγος ήδη περικοπής 35-40% των αυτών καταθέσεων.

Πάντως οι Ευρωπαίοι δια των μέτρων πού επέβαλαν στην Κύπρο έπληξαν θανασίμως την επιχειρηματικότητα των Κυπρίων, την οποία φαίνεται πως δεν ανέχονται.

Όπως δεν ανέχονται εις τους Ελλαδίτες Έλληνες να έχουν ιδιόκτητη κατοικία, πολλοί δε τούτων και εξοχική.

Γι’ αυτό και επιβαρύνουν φορολογικώς σε υπέρμετρο βαθμό την ακίνητη ιδιοκτησία των Ελλήνων, σε σημείο ώστε να είναι βέβαιον πως κάποτε θα είναι αδύνατη η εξόφληση των φορολογικών οφειλών τους και θα αναγκασθούν να πωλήσουν τα ακίνητα τους σε τιμές ευκαιρίας, προκειμένου να αποφύγουν την προσωποκράτηση για χρέη προς το Δημόσιο.

Οι Έλληνες, εκτός από την οικονομική ανασφάλεια που έχουν, με την απώλεια τού εισοδήματος τους και τον κίνδυνο να απολέσουν τις απομένουσες ελάχιστες αποταμιεύσεις τους, βλέπουν να έρχεται το χάος της αναρχίας και της εγκληματικότητας πού προκαλούν άφρονες.

Η τελευταία βομβιστική επίθεση εις τα γραφεία του υιού του αυτοδημιούργητου μεγάλου Έλληνος εφοπλιστού φιλάνθρωπου και φιλοπάτριδος Καπετάν Παναγιώτη Τσάκου, αποδεικνύει ότι οι εχθροί της έννομου τάξεως δεν διστάζουν να πλήξουν και αυτούς που είναι εις το πλευρό των εργαζομένων.

Ενόψει των ανωτέρω δεν αρκούν οι ωραιολογίες και οι καυχησιολογίες των πολιτικών.

Απαιτείται πρώτοι αυτοί να περικόψουν τις αποδοχές τους εις το ήμισυ, να ανασυστήσουν το κράτος και να ανακοινώσουν άμεσα μέτρα αναπτύξεως τής χώρας.

Β.Α. Κόκκινος

 otsalan