Home / Πολιτικη / Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΜΗΠΩΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ;

Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΜΗΠΩΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ;

Τα Δημόσια έργα είναι ένα κομμάτι από το μεγάλο “παζλ” της διαφθοράς στην χώρα μας – Και σε αυτό τον τομέα υπάρχουν πολλά “θολά” έργα που ίσως θα έπρεπε να γίνουν αντικείμενο Εισαγγελικής έρευνας

odostrotiras2 vithokoros

Αν, οι πλέον συζητημένες λέξεις των τελευταίων ετών, ήσαν η «κρίση» και το «μνημόνιο», η «διαφθορά» είναι αυτή που κυριάρχησε το 2013 και κατά πως φαίνεται, θα κυριαρχήσει και το 2014.

Αλλά τι εννοούμε διαφθορά στο δημόσιο βίο;

Την τέλεση πλήθους ποινικών και ηθικών αδικημάτων από τους ασκούντες δημόσια εξουσία ή δημόσιο λειτούργημα, στην προσπάθεια τους να εκμεταλλευτούν –  μετατρέψουν το δημόσιο όφελος – συμφέρον, σε προσωπικό.

Πολλές φορές, στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, οι κυβερνώντες μας υποσχεθήκαν ένα διαφανές και αξιοκρατικό κράτος.

Πολλές φορές, μας είπαν και για τη διαφθορά ότι το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο.

Πράγματι, το έφτασαν στο κόκαλο αλλά τρώγοντας όλο το κρέας.

Μετά τις τόσες αποκαλύψεις σε καίριους τομείς του δημόσιου βίου (άμυνα, υγεία, δημόσια έργα, κοκ), συνειδητοποιούμε χειροπιαστά πλέον, ότι η «διαφθορά» ήταν η κύρια αιτία που οδήγησε την πατρίδα μας στην οικονομική  κρίση και τα μνημόνια.

Και είναι οξύμωρο, αυτοί που επί χρόνια υπηρέτησαν τη διαφθορά, τώρα να αγωνίζονται δήθεν να την πατάξουν.

Τα γεγονότα μιλούν μόνα τους.

Απλώς  τα μεταφέρω……

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Παπούλιας, την Πρωτοχρονιά του 2014, στην καθιερωμένη συνάντηση για ανταλλαγή ευχών με την πολιτική ηγεσία της χώρας, απευθύνθηκε στον αρμόδιο υπουργό κ. Αθανασίου και του είπε:

«Πρέπει να χτυπηθούν τα φαινόμενα διαφθοράς, πρέπει να παίρνονται κεφάλια».

Το Μάιο του 2013, με το Νόμο 4152 (ΦΕΚ 107 Α/9-5-2013) δημιουργήθηκε θέση ‘’Εθνικού Συντονιστή για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα του δημόσιου τομέα’’.

Με νεότερη νομοθετική ρύθμιση (άρθρο 8 Ν. 4205/2013 ΦΕΚ 242 Α/6-11-2013) ο νεοσύστατος θεσμός του εισαγγελέα Διαφθοράς «οπλίστηκε» με υπερεξουσίες, και πλέον θα έχει την ευχέρεια να «σπάει» άμεσα κάθε είδους απόρρητο (τραπεζικό, φορολογικό κ.ά.) χωρίς περιορισμούς.

Τον Οκτώβριο του 2013, ο αρμόδιος για τα «δημόσια έργα» υπουργός, συγκροτεί «Ομάδα εργασίας για τη μελέτη, αξιολόγηση και ανάλυση των φαινομένων διαφθοράς στον τομέα των Δημοσίων Έργων» ( ΑΔΑ: ΒΛΛΞ1-ΗΜΓ και  ΒΛΛΥ1-ΜΗ5 – diavgeia.gov.gr ).

Αυτό το τελευταίο, με τα «δημόσια έργα», ένα από τα κομμάτια του πάζλ της διαφθοράς, μας δίνει την αφορμή να ανατρέξουμε σε όσα έγιναν και δεν έγιναν, εδώ στην Αλεξανδρούπολη, τα τελευταία χρόνια.

***

Να ξεκινήσουμε από τα εκατοντάδες 45άρια έργα του Δήμου Αλεξανδρούπολης ;

Σε προηγούμενες Δημοτικές θητείες, όπως έγραψε η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ στα φύλλα της 4ης   και 10ης Δεκεμβρίου 2013, δίνονταν έργα  προς εκτέλεση με απευθείας ανάθεση και έκπτωση μόλις 3%.

Ήταν, τα λεγόμενα ‘’45άρια’’, τα οποία, χωρίς προηγούμενη δημοσίευση της προκήρυξης, μας κόστισαν πάνω από 5,5 εκατομμύρια ευρώ.

Να αναφερθούμε στα έργα του περιβόητου «κάθετου άξονα»;

Ο κάθετος άξονας  «Ορμένιο – Αρδάνιο», ένας από τους 9 της Εγνατίας Οδού, τμήμα του Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών και απόληξη του Πανευρωπαϊκού Διαδρόμου IX στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, συνολικού μήκους 124 χλμ, ξεκίνησε το 1995 χωρίς να ολοκληρωθεί.

Είκοσι χρόνια μετά, υπολείπονται 47 χλμ.

Το συνολικό κόστος του (μελέτη, απαλλοτριώσεις, κατασκευή κλπ) αγγίζει τα 270 εκ. € χωρίς ΦΠΑ, εκ των οποίων το 65% είναι κοινοτικοί πόροι (ΕΤΠΑ).

Να μιλήσουμε για τα έργα στο λιμάνι και την εκβάθυνση;

Τα έργα επέκτασης και υποδομών, του λιμένα Αλεξανδρούπολης, σύμφωνα με τον χρονικό και οικονομικό προγραμματισμό, ο οποίος να σημειωθεί έγινε δυο φορές, το 1995 και το 2002, θα ολοκληρώνονταν τον Αύγουστο του 2005 !!!

Χρηματοδοτήθηκαν από το  Β  Κ.Π.Σ με 13,5 δισεκατομμύρια δραχμές, και  από το  Γ  Κ.Π.Σ  με 23.100.000 ευρώ . Ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1995 και διεκόπησαν τον Οκτώβριο του 2001.

Το έργο της εκβάθυνσης, σημαντικό αλλά όχι και το μοναδικό από τα υπολειπόμενα έργα υποδομής που απαιτούνται για την λειτουργία και αξιοποίηση του λιμανιού, προϋπολογισμού 16.140.866 ευρώ, με επίσημες εξαγγελίες, δελτία τύπου, επίσημα έγγραφα και υπόγραφες θα άρχιζε το Μάιο του 2003 και θα ολοκληρωνόταν το Δεκέμβριο του 2004, (σε 18 μήνες) έμεινε για χρόνια  «σχέδιο επί χάρτου».

Το ίδιο έργο (ΣΑΕ 070/3 ΚΑ 2004ΣΕ0730002) δημοπρατήθηκε το 2007 με αυξημένο  προϋπολογισμό, 24.600.000 ευρώ.

Η  σύμβαση υπογράφηκε (14-12-2007)  με την ανάδοχο ΕΛΤΕΡ ΑΕ για ποσό 18.655.005,71 ευρώ και  χρόνο περαίωσής του (18 μήνες) δηλ.  την 13-5-2009.

Άρχισε να εκτελείται στις αρχές του 2008, χωρίς να ολοκληρωθεί. Η εργολαβία, μετά από συνεχείς παρατάσεις διακόπηκε οριστικά την 31-12-2011.

Σύμφωνα με δηλώσεις της ΕΛΤΕΡ ΑΕ  το έργο είχε ολοκληρωθεί σε ποσοστό πάνω από το 80%.

Το ίδιο έργο (ΣΑΕ 070/3 ΚΑ 2004ΣΕ0730002) δημοπρατήθηκε εκ νέου το Μάρτιο του 2013 με προϋπολογισμό 21.900.000 ευρώ, συμβατικό χρόνο ολοκλήρωσης τους 20 μήνες και εκβάθυνση στα 12 μέτρα και όχι τα 14 που ήταν στις προηγούμενες δημοπρατήσεις.

Να δούμε αν και ποτέ θα ολοκληρωθεί αλλά και πόσο θα μας κοστίσει.

Να θυμίσουμε την κατασκευή της «μαρίνας»;

Ένα έργο απόλυτα συνδεδεμένο με το «Καζίνο» καθώς σε εφαρμογή του Νόμου 2206/1994 «Ίδρυση, Οργάνωση, Λειτουργία και Έλεγχος των Καζίνο» εκδόθηκε η Αριθ.  600/03-04-1995 Απόφαση του Υπουργού Τουρισμού (ΦΕΚ 269 Β /10-4-1995) με την οποία  παραχωρήθηκε στο ΚΑΖΙΝΟ ΞΑΝΘΗΣ ΑΕ, άδεια για την ίδρυση, λειτουργία και εκμετάλλευση «καζίνο» στην Ξάνθη.

Στην Απόφαση όμως και την υπογραφείσα (18-4-1995) Σύμβαση με το Ελληνικό Δημόσιο, προβλεπόταν ως ‘’αντισταθμιστικό όφελος’’ και η υποχρέωση του ΚΑΖΙΝΟ να κατασκευάσει Μαρίνα στην Αλεξανδρούπολη, σύμφωνα με προϋπάρχουσα μελέτη του ΕΟΤ, προϋπολογισμού 3 δις δρχ.

Η Μαρίνα έπρεπε να ολοκληρωθεί  σε διάστημα 102 μηνών από την έναρξη λειτουργιάς του ΚΑΖΙΝΟ δηλ. μέχρι 1 Ιουνίου 2004. Φυσικά μαρίνα δεν κατασκευάστηκε και η όλη υπόθεση «κουκουλώθηκε» με ένα απλό εξώδικο.

Το 2013, με  την Αριθ.  5597/21-03-2013 Απόφαση της Υπουργού Τουρισμού (ΦΕΚ 772 Β /3-4-2013) το ΚΑΖΙΝΟ μεταφέρθηκε στην Αλεξανδρούπολη χωρίς να μιλήσει κανένας για τη χαμένη μαρίνα αλλά και χωρίς να διεκδικήσουμε και αυτή τη φορά, κανένα ‘’αντισταθμιστικό όφελος’’:

Να πούμε για τον Περιφερειακό Σταθμό Καταπολέμησης Ρύπανσης ;

Με το Π.Δ. 112/1997 (ΦΕΚ 99 Α/28-5-97) ιδρύθηκε στην Αλεξανδρούπολη Περιφερειακός Σταθμός Καταπολέμησης Ρύπανσης (Π.Σ.Κ.Ρ) καθώς υπήρχε εξασφαλισμένη χρηματοδότηση  κατά ποσοστό 75 %  από το Κοινοτικό πρόγραμμα INTEREG II .ΣΑΕ089/2/Τροπ00/24-5-96 του ΥΠΕΘΟ (ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΡΓΟΥ  9689502).

Δόθηκε τότε η ευκαιρία, να δημιουργηθεί ένας σύγχρονος ΠΣΚΡ στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης  με εξειδικευμένο προσωπικό, απορρυπαντικά σκάφη, απορρυπαντικά υλικά, πλωτά φράγματα κλπ αλλά δυστυχώς δεν έγινε.

***

Αν σ’ όλα αυτά, προσθέσουμε το αξίωμα της «Παγκόσμιας Τράπεζας» ότι η διαφθορά είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο της ανάπτυξης και το γεγονός ότι στο «Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς» της Οργάνωσης ‘’Διεθνούς Διαφάνειας’’ για το 2013, η Ελλάδα βαθμολογείται κάτω από τη βάση (4,6) σε σχέση με τα άλλα κράτη της ΕΕ, τότε είναι πολύ δύσκολο να δούμε ανάπτυξη στην πατρίδα μας και φυσικά και στην πόλη μας.

Παπανικολόπουλος Νικόλαος

Υποναύαρχος ΛΣ (ε.α)