Home / Πολιτικη / Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ, ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ, ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Η δεδηλωμένη κατήφεια και κακεντρέχεια στην Βουλή – Χωρίς Μνημόνιο, Αξιωματική αντιπολίτευση και λοιποί, δεν έχουν λόγο ύπαρξης

tsipras_2.vouli vouli_esoteriko

Δεν χρειάζονται πολυέξοδες και εργοβόρες δημοσκοπήσεις για να αντιληφθεί κανείς την επιτυχία των τελευταίων ανακοινώσεων του πρωθυπουργού. Είτε από πλευράς οικονομικής ή προεκλογικής, ή -πιθανότατα- και τα δυο, διότι το ένα δεν αναιρεί το άλλο, όπως απεγνωσμένοι προσπαθούν να «περάσουν».

Όπως και να έχει το πράγμα η επιτυχία των Σαμαρά, Στουρνάρα και της ομάδος τους, έπειτα από εργώδεις διαπραγματεύσεις, κυρίως εναντίον τής αντιπολιτεύσεως, φαίνεται καθαρά εις τα πρόσωπα των σχολιαστών, και άλλων παραγόντων, στα παράθυρα.

Ούτε σε κηδείες προσφιλών τους προσώπων δεν θα είχαν τέτοια συντριβή και κατάθλιψη.

Δεν τους βγαίνει!

Η αχαλίνωτη, συνεχής παραποίησις της πραγματικότητος και συστηματική ανερυθρίαστη ψευδολογία, δεν κατάφερε να εμπεδώσει τους βασικούς πυλώνες του μπολσεβικικού οικοδομήματος.

Πρώτον την πεποίθηση της νομοτελειακής, μεσσιανικής, αναπόφευκτης ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

Ακόμη και σοβαροί άνθρωποι είχαν πεισθεί ότι αυτός ο συρφετός από τα πιο αλλοπρόσαλλα απομεινάρια της παραζαλισμένης αριστεράς – μετά την παγκόσμια παταγώδη αποτυχία – όλες αυτές οι «ρόζες», δήθεν ανορθόγραφες «ανταρσίες» και ό,τι άλλο βάλλει ο νους σας, με τα βαμμένα κορακί μαλλιά (άλλα κατάλευκο γένια, στην ίδια κεφαλή), χαραμοφάηδες, ανεπάγγελτοι, καιροσκόποι και φαιδροί ταραξίες, όλοι αυτοί πού δεν κατόρθωσαν ποτέ να συμφωνήσουν μεταξύ τους, θα συγκροτούσαν υπουργικό συμβούλιο και θα λειτουργούσαν ως κυβέρνηση ευρωπαϊκής χώρας!

Όσο περνάει ο καιρός αυτό το «πάνδημο» και ακατανίκητο κύμα παραμένει σε έναν στους πέντε, Ως άθροισμα πάντοτε. Αλλά η ονείρωξις παραμένει.

Ήδη, ο χαρισματικός αρχηγός, πού μόνος επιμένει να χαμογελά με τα δικά του ευφυολογήματα, ονειρεύεται ότι θα αλλάξει την Ευρώπη.

Το ποσοστό των Ευρωπαίων, παλαβών, αριστερών υποψηφίων στην Ευρωβουλή είναι 4,5%. Λιγότερα από ένας στους είκοσι.

Εξ αυτών εκείνοι πού συμφωνούν με τον δικό μας, είναι ζήτημα εάν είναι ένας στους δέκα.

Με αυτή την βάση λοιπόν του 0,4% θα ανατρέψει το σύμπαν, συμπαρασύροντας τον, φαντασιώδη, «Νότο» στην πτώση των κυβερνήσεων της Ευρώπης σαν πλακάκια τού ντόμινο.

Τώρα φανερά ενοχλημένοι έχουν αρχίσει να αποκηρύσσουν τον ένα μετά τον άλλο από εκείνους πού, αδιαφορώντας για την ομοιομορφία (ποια;) δημοσιεύουν τις απόψεις τους.

Ένας προλογίζει κείμενο δολοφόνου (με κατανόηση) άλλα «δεν είναι μέλος». Είναι όμως μέλος συνιστώσας.

Άλλος έχει διαφορετικές απόψεις για την οικονομία. Αυτός είναι μεν μέλος, άλλα δεν είναι βουλευτής. (Ας πάει λοιπόν στις Βρυξέλλες, η στην ευχή, να μην μας δημιουργεί προβλήματα.)

Άλλος λέει πώς η δραχμή δεν είναι ταμπού κ.ο.κ.

Φαντασθείτε τι γίνεται “κεκλεισμένων των θυρών”!

Η μεγάλη τους αγωνία είναι μήπως τελειώσει το μνημόνιο. Αυτό είναι θέμα υπαρξιακό.

Χωρίς μνημόνιο, αιφνιδίως δεν έχουν λόγο υπάρξεως.

(Μαζί και τα άλλα «αντιμνημονιακά», όπως υποψήφιοι δήμαρχοι).

Όσο για τα επιχειρήματα! (Ιδίως των επαγγελματιών παραθυρόβιων). Θαυμάστε:

Τα πέντε Ευρώ είναι υπέρογκο και δυσβάστακτο ποσό -τα πεντακόσια …ψίχουλα.

Βασικό επιχείρημα εναντίον οποιουδήποτε μέτρου είναι ότι δεν θεραπεύει κάτι.. .άλλο. Ιδίως τώρα έχουν χάσει την ψυχραιμία τους και απαξιώνουν την διανομή του πλεονάσματος το όποιον εχλεύαζαν ως ανύπαρκτο.

Το ανύπαρκτο λοιπόν είναι ψίχουλα άλλα και τι θα γίνει του χρόνου; Οι άνεργοι;

Ανασύρονται τα ισχνά αποστεωμένα παιδιά, πού πάνε σχολείο και λιποθυμούν νηστικά. Οι αυτοκτονίες.

Έρχεται ανθρωπιστική κρίση. Περίπου Νταρφούρ. Χωρίς δυστυχία πώς θα τους σώσουμε;

Και το πιο ωραίο: Αυτές οι παροχές δεν θα πάνε στην οικονομία.

Πρόκειται λοιπόν να πάρουν οι ένστολοι, και άλλοι, διακόσια έως οκτακόσια Ευρώ.

Αλλά αυτά, τα πενιχρά δις, δεν θα πάνε στην οικονομία, γιατί μάλλον εκείνοι πού θα τα πάρουν θα τα κάνουν κάδρο σε μία κορνίζα να τα βλέπουν.

Μία κυρία δήλωσε ότι είναι εναντίον του Μνημονίου.

Όταν ρωτήθηκε πώς προτείνει να λειτουργήσει η οικονομία χωρίς δανεικά, απήντησε με σοβαρότητα:

«Εγώ είμαι εναντίον του μνημονίου, πολιτικά. Το τι θα γίνει μετά είναι τεχνικά θέμα …

«Άλλη συγκάτοικος σε παράθυρα είπε: «Δεν είναι τώρα η ώρα να κρίνουμε πώς θα κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αφήστε να κυβερνήσει πρώτα και μετά θα το κρίνουμε!»

Να μια γενική αρχή πού αξίζει να εξετασθεί.

Με αυτά τα μυαλά και τα ποσοστά κολλημένα ή φθίνοντα, το όνειρο ξεθωριάζει.

Η μαύρη απογοήτευση είναι καταφανής στα πρόσωπα τους.

Εάν λοιπόν πάει η Ελλάδα καλύτερα, εμείς τι θα κάνουμε; Οι καημένοι…

Τηλέμαχος Μαράτος