Home / Κοινωνια / ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Νομίζει ο κ. Ερντογάν ότι οι απόγονοι των σφαγέντων Ελλήνων Μικρασιατών, δεν έχουν καρδιά που πάλλει για τις αλησμόνητες Πατρίδες τους; – Έχουν καρδιά οι απόγονοί των σφαγέων και δεν έχουν καρδιά οι απόγονοι των θυμάτων;

Ενώ πλησιάζει η ημέρα του δημοψηφίσματος στην Τουρκία, το ενδιαφερόντων Ευρωπαίων επικεντρώνεται όχι μόνο στο αποτέλεσμα του, αλλά και στο εάν μετά από αυτό ο Ερντογάν θα συνεχίσει και θα εντείνει ή θα περιορίσει την επιθετική ρητορική του κατά της Δύσης.

Για τους Έλληνες το ενδιαφέρον είναι εντονότερο, δεδομένης της έναντι της Ελλάδας όχι απλώς ρητορικής άλλα πραγματικής επιθετικότητας της Άγκυρας στον ελληνικό θαλάσσιο και εναέριο χώρο του Αιγαίου και στην Κύπρο, μετά το 1974.

Η πρότινος, μάλιστα, διά στόματος του Τούρκου προέδρου, αμφισβήτηση των συνόρων που καθορίστηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάνης, το 1923, προκάλεσε πρόσθετες ανησυχίες, τις οποίες, αντί να αμβλύνει, ενίσχυσε η φράση του, ότι πρόκειται για «τα σύνορα της καρδιάς»  του τουρκικού λαού.

Η επεκτατικού χαρακτήρα διατύπωση αυτή δεν αποκλείεται, μετά το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου, ν’ αποτελέσει το προζύμι για το ζύμωμα του τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού του 21ου αιώνα.

Με τον όρο «σύνορα της καρδιάς» ο Ερντογάν επιδιώκει, μεταξύ άλλων, να υποδαυλίσει τον φανατισμό των τουρκικών μαζών, δύναμη στην οποία στήριξαν οι σουλτάνοι τη δημιουργία της οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή, δύο περιοχές τις οποίες κυβερνούσαν επί τέσσερις, σχεδόν, αιώνες με τη σπάθη των γενιτσάρων.

Στην προσπάθεια τους να σωθούν από τη μανία της σπάθης αυτής, ενάμισι εκατομμύριο Έλληνες από την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, την Κίο, τα Πριγκηπόνησα, τις Κυδωνιές, τη Μάκρη, τη Φιλαδέλφεια, την Κρήνη, τα Αλάτσατα, το Προκόπιο, τη Σινασό, την Τραπεζούντα, την Αργυρούπολη, την Αμισό, το Αδραμύττιο, τη Μαινεμένη και εκατοντάδες άλλες πόλεις και χωριά της Μικρασίας και του Πόντου αλλά και της Ανατολικής Θράκης, ξεριζώθηκαν, το 1922, από εκεί, μετά από 40 και πλέον αιώνων παρουσία του Ελληνισμού, και κατέφυγαν πρόσφυγες στην Ελλάδα και άλλες φιλόξενες χώρες.

Όσοι έμειναν για να φυλάξουν Θερμοπύλες σφάγησαν ανηλεώς.

Νομίζει, λοιπόν, ο Ταγίπ Ερντογάν ότι οι απόγονοι των σφαγέντων και εκδιωχθέντων από τις πατρίδες τους, μικρασιατικής καταγωγής, Έλληνες δεν έχουν καρδιά που να πάλλει για τις αλησμόνητες πατρίδες τους.

Έχουν καρδιά οι απόγονοι των σφαγέων και δεν έχουν καρδιά οι

απόγονοι των θυμάτων;

Αυτών που οι Τούρκοι, είτε ως Σελτζούκοι είτε ως Οθωμανοί, άρπαξαν τις πατρίδες τους στη Μικρασία, σταδιακά, μετά τη νίκη των ορδών του Άλπ Αρσλάν, επί του Βυζαντινού Στράτου, στο Μαντζικέρτ, το 1071;

Έχουν καρδιά οι απόγονοι των αρπαγέντων με τη μέθοδο του παιδομαζώματος πρώην χριστιανοί, που μετά τον εξισλαμισμό τους μετετράπησαν σε φανατικότερους από τους δερβίσηδες οπαδούς του Μωάμεθ και δεν έχουν καρδιά οι απόγονοι των αρνηθέντων ν’ αλλάξουν την πίστη τους και περιελθόντες εξ αυτού στη θέση του ραγιά, του εκτεθειμένου στην κτηνώδη βία των πασάδων, αγάδων και μπέηδων;

Έχουν καρδιά οι εξτρεμιστές και φανατικοί, οι επιδιώκοντες πόλεμο, εκμεταλλευόμενοι μια αναφορά στο Κοράνι- και δεν έχουν καρδιά αυτοί των οποίων η θρησκεία κηρύσσει το «αγαπάτε αλλήλους».

Έχουν καρδιά οι απόγονοι αυτών που γκρέμισαν όσους χριστιανικούς ναούς δεν μετέτρεψαν σε τεμένη- και δεν έχουν καρδιά οι απόγονοι αυτών που είδαν τα άγια των αγίων τους να ποδοπατούνται και να λοιδορούνται και τους τάφους των πατριαρχών και προγόνων τους να ανοίγονται και να βεβηλώνονται;

Έχουν καρδιά οι απόγονοι αυτών που στραγγάλισαν τον Πατριάρχη Κύριλλο Λούκαρι και απαγχόνισαν τον Γρηγόριο Ε’ και άλλους έξι πατριάρχες και εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες χριστιανούς και δεν έχουν καρδιά οι απόγονοι των σφαγιασθέντων στη Χίο, το Μεσολόγγι, την Κρήτη, την Κύπρο και άλλα μέρη του Ελληνισμού, από τους γενιτσάρους του Κιουταχή, τους Νεότουρκους του Ταλαάτ, τους τσέτες του Κεμάλ και τους καταδρομείς του Εβρέν;

Νομίζει ο Ερντογάν ότι οι καρδιές των Ελλήνων που επισκέπτονται την Κωνσταντινούπολη δεν ταράζονται όταν αντικρύζουν την Αγία Σοφία ή όταν διαβαίνουν τις συνοικίες του Πέραν, κάτω από τις όποιες είναι θαμμένη η αποικία των Μεγαρέων, στην οποία οφείλει την ύπαρξη της η μακροβιότερη (1.130 χρόνια) αυτοκρατορία της Ιστορίας;

Ότι, ενώ βρίσκονται στην ίδια περιοχή, δεν αντηχούν στ’ αυτιά τους oι βανδαλισμοί της φοβερής νύχτας της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, από την επίθεση των βασιβουζούκων του παρακράτους του Μεντερές κατά των ελληνικών περιουσιών;

Συγκλονίζεται η καρδιά κάθε Έλληνα πού φθάνει «προσκυνητής» στη Μίλητο, την πατρίδα του Θαλή, ενός από τους Επτά Σοφούς της αρχαιότητας, και του Ιπποδάμου, πατέρα της πολεοδομίας.

Αγάλλεται η ελληνική καρδιά όταν φθάνει στην Αλικαρνασσό, την πατρίδα του Πατέρα της Ιστορίας, του Ηροδότου- ή όταν επισκέπτεται την Πριήνη, πατρίδα ενός άλλου από τους Επτά Σοφούς της αρχαιότητας, του Βίαντος όταν βρίσκεται στις Κλαζομενές, πατρίδα του προσωκρατικού Αναξαγόρα, φίλου του Περικλή- ή στον Κολοφώνα, πατρίδα του μεγάλου ζωγράφου Απελλή.

Στην Έφεσο η ελληνική καρδιά αγκαλιάζει τα ερείπια του Ναού της Αρτέμιδος, τον οποίο έκαψε ο Ηρόστρατος ενώ στην Τέω και στις Ερυθρές, πόλεις που ίδρυσαν άποικοι από τη Βοιωτία και την Κρήτη τον 6ο και τον 5ο αιώνα π.Χ., αντίστοιχα, και στην Άσσο, όπου κείνται μνημεία της αρχαϊκής εποχής, η ελληνική καρδιά ξαποσταίνει υπερήφανη.

Από εκεί ατενίζει προς τη βορειοδυτική Μικρασία, στον Γρανικό ποταμό, όπου ο Μέγας Αλέξανδρος σημείωσε την πρώτη του νίκη επί του Δαρείου Γ’, και από εκεί προς την Κεντρική Μικρασία, στο Γόρδιο, όπου ο Μακεδόνας στρατηλάτης έκοψε τον πολύπλοκο δεσμό, και στη συνέχεια στον μυχό του κόλπου της Κιλικίας, όπου ίδρυσε την πρώτη Αλεξάνδρεια επί ασιατικού εδάφους. Δίπλα σ’ αυτήν ό επίγονος του, Σέλευκος Α’, ίδρυσε την Αντιόχεια και δυτικότερα ένας άλλος επίγονος του, ο Άτταλος Β’, θεμελίωσε την Αττάλεια.

Η Μικρασιατική Ελλάδα της ελληνιστικής εποχής δίπλα στη Μικρασιατική Ελλάδα της αρχαϊκής και της κλασικής εποχής.

Πώς να μη φτερουγίζει και στις τρεις η καρδιά του σημερινού Έλληνα, οι πρόγονοι του οποίου βρέθηκαν εκεί ως εκπολιτιστές και όχι ως κατακτητές, όπως οι πρόγονοι του Ερντογάν, αρκετούς αιώνες μετά, στην ίδια περιοχή και στα Βαλκάνια;

Τίτος Ιω. Αθανασιάδης