Home / Θρακιωτικη Ποιηση (page 10)

Θρακιωτικη Ποιηση

Δώσε και σώσε

Εγώ δεν είμαι ειδικός για αίμα να φροντίζω ούτε και αρμόδιος πολλά για να γνωρίζω.   Είμαι άνθρωπος απλός, όπως και τόσοι άλλοι, όσοι αίμα δίνουνε έχουν καρδιά μεγάλη.   Ακούμε πάντοτε συχνά για αίμα να μιλάνε και από τον ...

Read More »

Για τον Θάνατο των τριών (3) πιλότων

Ήταν σκοτάδι Πάνπυχτο καί βγήκε στό Σεριάνι Ήθελε τήν Φορά αύτή Μέγα Κακό νά κάνει   Αίμα ΗΡΩΩΝ Ζήταγε καί στήνει έκεί Καρτέρι τούς παίρνει καί Ξεχύνεται Άλλο κακό νά κάνει   Έκεί κοντά στήν Άμοργό σ ένα μικρό Νησάκι ...

Read More »

H πηγή του Θεόφιλου Gautier (Γκωτιέ)*

Το μέλλον συνθλίβει ενίοτε τις ελπίδες των νεανικών χρόνων Πολύ κοντά στην λίμνη ρέει μια πηγή ανάμεσα σε δύο βράχους σε μια γωνιά. Χαρούμενα το νερό την πορεία του ξεκινά σαν σκοπό να είχε να πάει πολύ μακριά.   Μουρμουρίζει: ...

Read More »

Η δίκαιη απεργία των αγροτών

Ξύπνα αγρότη ταπεινέ και σφίξε τη γροθιά σου γιατί σε κλέβουν το ψωμί μπροστά απ’ τα παιδιά σου.   Η αγροτιά μας η ταπεινή και πάντα αδικημένη σαν καλαμιά μες στους αγρούς σε έχουν ξεχασμένη.   Σε δέρνουνε οι άνεμοι ...

Read More »

PAUL VERLAINE (1844-1896) – ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Οι μακρόσυρτοι λυγμοί των βιολιών του φθινοπώρου πληγώνουν την καρδιά μου με μια μονότονη βαρυθυμιά. Σαν να πνίγομαι και ωχρός όταν ηχεί ο εσπερινός, θυμάμαι μέρες παλιές και κλαίω. Και παρασύρομαι στον κακό άνεμο, που με σέρνει εδώ κι εκεί ...

Read More »

Αχ, Ελλάδα μας πολυβασανισμένη

Μάνα Ελλάδα όμορφη πολυβασανισμένη η μοίρα σου το έφερε να ζεις δυστυχισμένη.   Είναι μεγάλος σου καημός πολλά τα βάσανά σου διότι σε πληγώνουνε τα άτακτα παιδιά σου.   Και σε φοράνε δυστυχώς το αγκάθινο στεφάνι και αθεράπευτες πληγές παντού ...

Read More »

ΛΑΜΠΡΗ ΕΙΚΟΝΑ

Λαμπρή εικόνα τ’ ανθοστόλιστο λιβάδι ο ήλιος στέλνει τις αχτίδες του στα άνθη και η γύρη με της μέλισσας το χάδι απ΄ του στήμονα το σώμα θα χαθεί.   Με τη δροσιά και το φύσημα του ανέμου ο ιστός μιας ...

Read More »

ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΡΕΝΟ

Το πράσινο τρένο μεταφέρει την «ποδιά» μας να σκεπάσει του πολέμου τα παιδιά που διψάνε και πεινάνε και ζητάνε γιατρειά απ’της ειρήνης την κατάλευκη «χροιά». Το τρένο στέλνει τη φιλεύσπλαχνη ματιά μας τη φροντίδα για τα άπορα παιδιά μας την ...

Read More »

ΚΛΑΜΑ ΑΔΑΚΡΥΣΤΟ

Λεπτά ατέλευτα, δείκτες ασάλευτοι αυτό το κλάμα σου, το απαρηγόρητο σχίζει τα «ορη» μου και με καρφώνει από τον ώμο ως την καρδιά μου. Καρφιά ασμίλευτα, ήλοι ακάλεστοι Θεέ το χέρι Σου, χέρι αόρατο στείλε και η κόρη μου, αχ ...

Read More »

Λαθρομετανάστες

(Μικροί ανθοί που πνίγηκαν) Χάιδεψε, σκέπασε ανθούς, της θάλασσας η αλμύρα, δάκρυ του Αιγέα έσταξε, τους έλουσε με μύρα. Ο γιος του άνοιξε πανί, μαύρο στη μαύρη μοίρα και η μάνα, χήρα και ορφανή, την άμοιρη της χείρα, για να ...

Read More »