Home / Θρακιωτικη Ποιηση (page 2)

Θρακιωτικη Ποιηση

Μέρες τ’ Απρίλη

Σταλάζουν τα δάκρυα της αυγής στα βλέφαρα της Γης κατάνυξη κι ώρα σιγής στις φτωχογειτονιές της τ’ άλικα ρόδα που έσπειρα στην άκρια της αυλής αγκάθια πέταξαν νωρίς, ματώσαν οι γωνιές της.   Καμπάνες πένθιμα ηχούν, βαφή συμβολική ιερά σινδόνη ...

Read More »

Πρέπει να μένουμε άνθρωποι

Άνθρωπε γλυκέ μου άνθρωπε με την τόση σου σοφία πρέπει να δείξεις κάποτε και εσύ ευαισθησία.   Να δεις θερμά τριγύρω σου με καθαρό το μάτι σ’ αυτόν τον κόσμο που πονά να του προσφέρει κάτι.   Σε έχει ανάγκη ...

Read More »

Καλά γεράματα

Εγέρασα μωρέ παιδιά, εγέρασα,  άσπρισαν τα κατάμαυρα μαλλιά μου,  παλιά σαν το πουλάκι πέταγα,  μα τώρα κόπηκαν τα φτερά μου.    ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ:  Κάθε μέρα που περνάω, για τα γηρατειά μιλάω,  συλλογισμένος τις μετράω, ως εκεί που θα ...

Read More »

Περήφανα γηρατειά

Φύγαν τα νιάτα απ’ τα χωριά  Χάσαμε τα παιδιά μας.  Και μείναμε οι γέροντες  Στα άδεια τα χωριά μας. Βούβα παντού απλώθηκε  Σ’ όλους τους μαχαλάδες  Αν βγεις νύχτα απ’ το σπίτι σου  Θα μπλέξεις σε μπελάδες. Σαν κούτσουρα απομείναμε  ...

Read More »

Τα γερατιά και οι νέοι μας

Που πήγες νεότη και έφυγες; στα μακρυνά στα ξένα; και έστειλες τα γερατιά να’ ρθούνε και σε μένα.   Να περπατήσω δεν μπορώ τα μάτια μου δεν βλέπουν οι καταιγίδες της ζωής στην κεφαλή μου πέφτουν.   Ρυτίδες πολλές στο ...

Read More »

Μάνα και Κόρη, Διάλογος

Η μάνα δουλεύει στο νησί για να τα βγάλει πέρα Η κόρη σπουδάζει στα ΤΕΙ και βρίσκεται στα Σέρρας.   Τα λένε στο τηλέφωνο μάνα και κόρη αντάμα  Οι δυο νιώθουν ορφανές κ’ αρχίζουνε το κλάμα.   Μαμά εγώ αγάπησα ...

Read More »

Η ομορφιά της Άνοιξης

Σαν ήρθε πάλι η Άνοιξη ομόρφηνε η πλάση ζευγαρωμένα τα πουλιά φωλιάζουνε στα δάση Ζευγαρωμένα κελαϊδούν ζευγαρωτά πετάνε κι αυτά τα αθώα πλάσματα για έρωτα διψάνε Κάθε κλωνάρι από δενδρί φιλοξενεί πουλάκι το αγκαλιάζει με στοργή και με πολύ αγάπη ...

Read More »

…Έχε γεια Πατρίδα!…

Τον ήλιο βάζω μάρτυρα τον ουρανό σφραγίδα  τόσους ανθρώπους συναντώ χαμόγελο δεν είδα.  Ξύπνα καημένε Περικλή απ’ τον Χρυσό Αιώνα  κοίτα πώς καταντήσαμε τον τωρινό Αιώνα.  Να δείτε πώς πλουτίζουνε αυτοί που κυβερνάνε  και αφήνουν ε έναν λαό ιστούς δρόμους ...

Read More »

Τα ταλαίπωρα τα γεροντάκια

Στης πλατείας τα παγκάκια κάθονταν τα γεροντάκια και περνάγανε τις ώρες στις μεγάλες τους τις μπόρες.   Μια γελούσαν και μια κλαίγαν για τα νιάτα πάντα λέγαν πως περάσανε τα χρόνια φύγαν και τα χελιδόνια.   Χάνεται η ομορφιά τους ...

Read More »

Αφιερωμένο στη γυναίκα που γιορτάζει

 Η γυναίκα: Μάνα, αδερφή, φίλη, σύντροφος, σύζυγος, παιδαγωγός, μάνα των παιδιών μας. Με την δυναμικότητά της, τη δραστηριότητά της την δεξιοτεχνία της, την παιδεία της, την ευφυΐα της, την τρυφερότητά της, το ταλέντο της, την ευπρεπή συμπεριφορά  της, και την ...

Read More »