Home / Tag Archives: Ο Θρακιωτης

Tag Archives: Ο Θρακιωτης

ΓΕΝΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Σαν τι να σου προσφέρουμε, νιογέννητε Χριστέ, που ήρθες σ’ εμάς σαν άνθρωπος, πάνω σ’ αυτή την γη; Καθ’ ένα απ’ όσα έπλασες, και κάτι σου προσφέρει. Αστέρι στέλνουν οι ουρανοί, οι άγγελοι τον ύμνο, σε προσκυνάνε οι βοσκοί, οι ...

Read More »

Δηλώσεις

Πριν από λίγα χρόνια, ο λόγος για την Θράκη. Έλληνες είχε αποδειχτεί, ότι ήταν οι Πομάκοι, κι οι γείτονες μας φίλοι μου, απ’ το κακό του έφριξαν, κι όσο μπορούσαν άγρια, τα δόντια τους μας έτριξαν, και τότε απ’ την ...

Read More »

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΝΟ

Χθες σούρουπο επισκέφτηκα, τον φίλο μου Ηλία, σπιτάκι όπου έχει όμορφο, κοντά στην παραλία, και παρακολουθώντας την άφιξη του τραίνου, το βλέμμα μου πλανήθηκε, προς την πλευρά της Αίνου. Τα φώτα της τρεμουλιαστά, σε τσίνορα λες δάκρυ, σ’ όλη την ...

Read More »

Κιτρινισμένα γράμματα

Στον ταραγμένο ύπνο μου, σε είδα στ’ όνειρό μου, και νέα ως ήσουν τότε, ξανάρθες στο μυαλό μου. Ευθύς ξαναθυμήθηκα, μικρό ένα γραφειάκι, κοντά του όπου έζησα χαρές, μα ήπια και φαρμάκι. Στην αποθήκη βρισκόταν, δεν το είχα πετάξει, με ...

Read More »

ΛΑΟΙ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

Χοροί Ισραήλ, που μ’ ανήμπορα πόδια, με την δύναμη Εκείνου, τον πόντο περάσατε, με την θέληση Εκείνου, με μάνα χορτάσατε στην ερήμου την κάψα, με νερό ξεδιψάσατε. Με την πρώτη ευκαιρία, στης ερήμου το διάβα, τον Θεό λησμονήσατε, και αμέσως, ...

Read More »

ΑΓΝΟΙΑ

Ο νους όταν υψώνεται, πουλί λες στον αέρα, τ’ ανθρώπου τις μικρότητες, όλες τις κάνει πέρα, και σαν θωρεί από ψηλά, τα όσα δεν γνώριζε, ανακαλύπτει ότι, του νου του την πορεία, σαφώς δεν γνώριζε. Το χρήμα είναι αφορμή, ακόμα ...

Read More »

Βεγγέρες

Γέροντας τώρα στα στερνά, κάτι αναθυμάμαι, οι αναμνήσεις όνειρα λες, όταν πισωγυρνάνε. Φτώχεια υπήρχε τότε, ναι, και βάσανα μεγάλα, οι δυσκολίες άρχιζαν απ’ της μάνας το γάλα, μα υπήρχε πάντα λεβεντιά, υπήρχε περηφάνεια, όμορφα ζούσαν και απλά, κι ας ζούσαν ...

Read More »

ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΣΤΟ ΒΡΑΧΟ

Απ’ του αγέρα την ορμή, δαρμένος στέκει βράχος, ανάμεσα σε άλλους, και όμως ειν’ μοναχός. Το λίγο χώμα πού ‘στειλε, ο αγέρας με μανία, το έκρυψε στις σχισμάδες του, και είναι ευλογία. Τον μαστιγώνει η βροχή, το κρύο τον παγώνει, ...

Read More »

Πρωτοχρονιά από παλιά

Σαν αστεράκι απαλό, στα φύλλα όπου γλυστρά ξεγλίστρησαν οι σκέψεις μου, ως πάντα, στα παλιά, εκεί στον μεσοπόλεμο, πριν τριάντα εννιά, στων παιδικών μου χρόνων, κάποια Πρωτοχρονιά. Τα δώρα μας τα μοίραζαν, μετά απ’ τον εκκλησιασμό, και πριν το φαγητό, ...

Read More »

Γέννα Χριστού

Σαν τι να σου προσφέρουμε, νιογέννητε Χριστέ που ήρθες σ’ εμάς σαν άνθρωπος, πάνω σ’ αυτή την γη; Καθένα απ’ όσα έπλασες, και κάτι σου προσφέρει. Αστέρι στέλνουν οι ουρανοί, οι άγγελοι τον ύμνο, σε προσκυνάνε οι βοσκοί, οι μάγοι ...

Read More »