Έπαιξες κι έχασες;
Αυτό δε σημαίνει ότι τελείωσες.
Βαλ’ τα όλα τα χαρτιά μπροστά σου από την αρχή
και να δεις θα σου ξημερώσει μια νέα αυγή.
Ένα παιχνίδι είναι η ζωή
που δεν ξέρουμε που θα βγει.
Θα προσπαθήσουμε να είμαστε νικητές
και θα διαγράψουμε τα άσχημα του χτες.
Θα παλέψουμε με όλες τις συνθήκες
θα κερδίσουμε όλες τις δίκες
που ανοίγονται μπροστά μας σωρό
και δεν έχουν τελειωμό.
Θα έχουμε αισιοδοξία.
Θα κρατήσουμε δυνάμεις εφεδρεία
να τις βάλουμε μπροστά σε κάθε εμπόδιο
και να έχουμε καλό κατευόδιο.
Θάρρος και άσβεστη ελπίδα
ότι θα ξεπεράσουμε κάθε καταιγίδα
ότι θα προβάλει του ήλιου το φως
και θα είναι για μας οδηγός.
Πόσο εύκολο είναι να το λες.
Μακάρι να έχουμε πλούσιες σοδειές.
Μακάρι να χαρούμε και να γευτούμε
ότι διακαώς επιθυμούμε.
Να πούμε ότι ζήσαμε.
Να πούμε ότι ευτυχίσαμε.
Όλα τα παιχνίδια της μοίρας παίξαμε
και ευτυχώς αντέξαμε.
Γιατί αν δεν παίξεις και αδρανήσεις
αν τον εαυτό σου δεν κυβερνήσεις
τότε θα νιώθεις μισός,
δε χόρτασες τη ζωή, είσαι νηστικός.
Εκ των υστέρων θα λες γιατί
άφησα πίσω ότι μου πρόσφερε η ζωή
αλλά πλέον θα είναι αργά
να ξανακερδίσεις ότι άφησες παλιά.
Όλα έχουν μια αρχή
και το τέλος δεν ξέρουμε πότε θα ‘ρθει.
Μπορεί να είναι χαρούμενο, μπορεί και λυπηρό.
Ότι και να είναι θα περάσει κι αυτό.
Μακάρι όλα να κυλήσουν ομαλά
να ζήσουμε αληθινά, ρομαντικά.
Να γευτούμε, να αισθανθούμε
να πούμε ότι πραγματικά ζούμε.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
