Αρκετά δεινά πέρασε η Ελλάδα σε δύο Παγκόσμιους Πολέμους και έναν τριετή αδελφοκτόνο εμφύλιο – Δεν χρειαζόμαστε άλλες περιπέτειες
Συχνά ακούγεται από τα κανάλια της τηλεοράσεως μια περίεργη κριτική σε μια απολύτως έντιμη προσπάθεια του Πρωθυπουργού, να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία των 180 βουλευτών, για την ψήφιση του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.
Η κριτική η οποία γίνεται από τις αντιπολιτευόμενες προς την κυβέρνηση κομματικές παρατάξεις, είναι ως αν ο πρωθυπουργός να παρότρυνε τους Έλληνες να εκτραπούν σε ό,τι χειρότερο μπορούν να κάνουν στην ζωή τους.
Και είναι ο πανικός πού τους οδηγεί σε αυτές τις σκέψεις με τις ανάλογες αντιδράσεις.
Διότι πανικός είναι για τους αντιπολιτευόμενους η παραμονή της κυβέρνησης στην εξουσία σε ολόκληρη την τετραετία.
Αυτό σημαίνει επιτυχία των μεταρρυθμίσεων, πλήρη ανάκαμψη από την κρίση, αποκατάσταση μισθών και συντάξεων, ακόμα και η θεαματική ελάττωση της ανεργίας.
Ένα θανάσιμο πλήγμα γι’ αυτούς, θα είναι να δουν την μεσαία τάξη να βγάζει τα λουκέτα και να ανοίγει ξανά τα καταστήματα της.
Και ξέρετε γιατί τους καταλαμβάνει πανικός; Γιατί θα μείνουν χωρίς αιτήματα.
Δεν θα έχουν πλέον κανένα συγκεκριμένο λόγο να βγαίνουν -πότε οι μεν και πότε οι δε στους δρόμους και να φωνάζουν «κάτω τα χέρια από τους μεν και τους δε».
Να κλείνουν τους δρόμους της Αθήνας και σαδιστικά να μπλοκάρουν όλους τους άλλους εργαζομένους ανθρώπους, ώστε να μην μπορούν να πάνε στις εργασίες τους.
Με δύο λόγια δεν θα μπορούν να ανεχθούν η Κυβέρνηση να τους στερεί την αναρχία, το συλλαλητήριο, την πορεία, το πλιάτσικο των καταστημάτων πού και αυτό συνέβαινε.
Βασικά η στέρηση της μονίμου διαμαρτυρίας, πού μια ζωή τους τρέφει καταστρέφοντας τις προσπάθειες και τους αγώνες μιας έντιμης και εργαζόμενης για το καλό του τόπου Κυβέρνησης.
Πολύ σωστά προσπαθεί ο Πρωθυπουργός να συγκεντρώσει τις απαιτούμενες βουλευτικές ψήφους για να εξαντλήσει την τετραετία πού θα του επιτρέψει να ολοκληρώσει ένα δύσκολο έργο, το όποιο θα οδηγήσει το κράτος σε μια βιώσιμη διαδρομή με όλα αυτά τα μεγάλα έργα πού θα είναι στο στάδιο τής οργανώσεως και αρκετά υπό κατασκευή, προσφέροντας εργασία για όλους, δηλαδή ευημερία στον λαό πού ζει σε αυτόν τον τόπο πού τον έχουν ευνοήσει οι Θεοί.
Αρκετά έζησε και πέρασε η Ελλάς τον εικοστό αιώνα με δύο καταστροφικούς Παγκόσμιους Πολέμους και με έναν τριετή «αδελφοκτόνο» εμφύλιο.
Με μια αμέτρητη σειρά κινημάτων και επαναστάσεων με μια τραγική τετραετή κατοχή με νεκρούς στους δρόμους από πείνα, κακουχίες, άλλα και συνεχείς εκτελέσεις.
Με πλήθος χωριά καμένα και σφαγιασθέντες κατοίκους. Με διωγμούς και γενοκτονίες όπως στον Πόντο το 1915 και στην Σμύρνη το 1922 και ως επίλογο μια επταετή στρατιωτική δικτατορία με φυλακίσεις και εξορίες.
Σε μία λίστα 14 κρατών με απώλειες πολέμου, ή Ελλάς έρχεται τέταρτη με 520.000 νεκρούς, δηλαδή το 8% του πληθυσμού από στρατεύσιμες ηλικίες.
Καλό είναι να συνέλθουμε πλέον και να φροντίσουμε το προσωπικό και οικογενειακό μας συμφέρον και όχι το κομματικό, το ιδεολογικό και τις πολιτικές φιλοδοξίες αφελώς και ανηλίκων Αρχηγών.
Είναι πολλοί οι Έλληνες που έχουν ζήσει πάρα πολλές από τις παραπάνω δοκιμασίες και στο τέλος της τετραετίας δεν θα θέλουν άλλες ανόητες πολιτικές περιπέτειες.
Ζάχος Χατζηφωτίου
