Το μικρό ψαροχώρι
που έγινε μεγάλη πόλη,
αφού πέρασε από σαράντα κύματα
πολέμων και καταλήψεων.
Από που να πρωτοαρχίσω
τις ομορφιές να διαλαλήσω
για μια πόλη μαγευτική
που έχει πολλά να μας πει.
Ο φάρος της που στέκεται καμαρωτός
και στέλνει τη νύχτα στα καράβια φως
την παραλία μας στολίζει
και μια υπέροχη εικόνα μας χαρίζει.
Η καλοσχεδιασμένη ρυμοτομία
που βοηθά πολύ στην κυκλοφορία.
Τα όμορφα πάρκα και οι πλατείες
όπου γράφονται ανθρώπινες ιστορίες.
Η παραλία μας που από ζωή σφίζει
πρωί και βράδυ μας καλωσορίζει
το καφεδάκι μας να πιούμε
και στις ταβέρνες να στρωθούμε.
Το λιμάνι που καράβια φιλοξενεί
και δίνει στις βαρκούλες ανάσα και πνοή
να βγουν να πλεύσουν στα ανοιχτά
να αναζητήσουν μια καλή ψαριά.
Οι θάλασσές μας που το καλοκαίρι γεμίζουν
από μικρούς και μεγάλους που πλατσουρίζουν
και οι αμμουδιές μας όπου ζευγαράκια κυκλοφορούν
κάτω από τα αστέρια που φεγγοβολούν.
Οι εκκλησίες μας οι θαυμαστές,
που ορθώνονται στις γειτονιές,
παίρνουν ζωντάνια Κυριακές και γιορτές
απ’ τους πιστούς που κάνουν στο Θεό προσευχές.
Ο κόσμος που εξακολουθεί να λέει καλημέρα
και να τη νιώθει πέρα για πέρα
γιατί δεν αποξενώθηκε όπως αλλού
που έχουνε χάσει την έννοια του καλού.
Αυτή είναι η πόλη μας η απλή
που είναι σα μια μεγάλη αυλή,
όπου όλοι έχουν μερίδιο στη χαρά
και βρίσκουν, όταν χρειάζονται, παρηγοριά.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
