“Εάν θέλεις Ειρήνην, παρασκεύαζε πόλεμον” – Απαιτείται Εθνική ομοψυχία και ενότης των Ελλήνων – Αναγκαία και η επιμήκυνση της 9μηνης θητείας των κληρωτών με παράλληλους αμυντικούς εξοπλισμούς
Ο σιδηρούς Καγκελλάριος Όθων Φον Μπίσμαρκ το 1857 εις εκθεσίν του από το Παρίσι προς το βασιλέα και μετέπειτα αυτοκράτορα (Κάιζερ) Γουλιέλμον Α’ έγραφε:
«Προτείνω να παρασκευασθή η Πρωσσία δια να γίνη σφύρα αποφεύγοντας έτσι να μετατραπεί εις άκμονα».
Είναι άλλη διατύπωσις της πολιτικής και διπλωματικής αρχής «si vis pacem para bellum = εάν θέλεις ειρήνην προετοίμαζε πόλεμον».
Έκφρασις σημαίνουσα ότι, δια να αποφυγής τον κίνδυνον εχθρικής προσβολής, να καθιστάς εαυτόν αξιόμαχον.
Εξ’ άλλου τα Έθνη που έχουν το σθένος να ζήσουν επιβάλλεται να διαβλέπουν τις επερχόμενες θύελλες και να αναλαμβάνουν εγκαίρως τους περί υπάρξεως αγώνες.
Η Πατρίδα μας σήμερα αποτελεί Ζωτικόν Χώρον στην περιοχήν όπου σχεδιάζονται και εξελίσσονται πολλά (νέα φάσις Ανατολικού Ζητήματος, οικονομικά συμφέροντα λόγω υδρογονανθράκων, τουρισμού κ,λπ. αποτελεί κύριον πέρασμα μετακινούμενων κατά κύματα πληθυσμών, οικονομικών μεταναστών).
Δι’ αυτούς και άλλους λόγους η Χώρα μας σε μεγάλο τμήμα των συνόρων της αντιμετωπίζει «ακροβολισμένους» εχθρούς-αρπαγες με σοβαρώτερον και πλέον επικίνδυνον το «βαθύ κράτος» της Τουρκίας και εκφραστήν των «ονείρων» και ανόμων επιδιώξεων της τον επηρμένον νεοσουλτάνον Ταγίπ Ερντογάν.
Οι βλέψεις και αξιώσεις των Τούρκων συντηρούνται σταθερές και εις τον σχεδιασμόν τους ακολουθούν τις αρχές:
«Διεκδικούν το μείζον διά να επιτύχουν το έλασσον».
Η «γοργόπτερη» αρρωστημένη διάνοια τους επεκτείνει τα σύνορα της «καρδίας» τους στο τόξον: Καύκασος-Βαλκάνια-κράτη Β. Αφρικής- Ανατ. Μεσόγειος διά να περιορισθούν εν τέλει στον ανατολικώς του 25ου Μεσημβρινού Ελληνικόν χώρον.
«Σπεύδουν βραδέως».
Διατηρούν την επιθετικότητα, προκλητικότητα και καθιστούν έτσι γνωστές τις απαιτήσεις τους στο εσωτερικόν και την διεθνή κοινότητα, ώστε να τις πραγματώσουν δοθησομένης ευκαιρίας (όπως Κύπρος, Ίμια, Γκρίζες Ζώνες) χωρίς να τους καταλογισθεί ότι ενεργούν αιφνιδιαστικά.
Ο νεοσουλτάνος αυτήν την περίοδον λόγω σοβαρών απειλών και κινδύνων υπαρξιακών διά τον ίδιον και την Τουρκίαν ομοιάζει με «ασπαίρουσαν (πού σπαρταράει) τίγρην» δι’ αυτό και είναι επικίνδυνος να «δαγκώση», να προβή σε απονεννοημένες επιθετικές ενέργειες.
Και ερωτάται, τι πρέπει να κάνουν οι Ηγέτες μας «περιμένοντας τους βαρβάρους» κατά τον Καφάβην;
Εκτιμάται ότι απαιτείται:
– Η συνεχής ενημέρωσις του Λαού δια την κρατούσαν κατάστασιν και η συντήρηση ακμαίου του ηθικού και του εθνικού φρονήματος των πολιτών και του προσωπικού των Ε.Δ.
Το στρατιωτικό προσωπικόν χρειάζεται συνεχή και εντατικήν εκπαίδευσιν δια το αξιόμαχον του, την αναγνώρισιν του δικαίου της αποστολής του από την πολιτικής ηγεσίαν ως και την ιδιαιτέραν ΔΜ (Διοικητικήν Μέριμναν) από την Πολιτείαν.
– Ο εξοπλισμός των ΕΔ και η διάθεσις των οικονομικών μέσων διά συντήρησιν του παλαιού εξοπλισμού και προμήθειαν συγχρόνου.
Εις την οικονομικήν κρίσιν πού βιώνουμε, το δίλημμα «Butter oder Kanonen» = βούτυρο η πυροβόλα, απαντάται με την προτεραιότητα της Εθνικής Αμύνης έναντι της επάρκειας καταναλωτικών αγαθών.
Αναγκαία η επιμήκυνσις της εννεάμηνης θητείας των κληρωτών, η οποία εθεσπίσθη τόσον βραχεία από τους πολιτικούς σε εποχές ευημερίας και ψηφοθηρικής κραιπάλης και δημιουργεί δυσλειτουργίες και προβλήματα εις τις ΕΔ.
Η Διπλωματία μας, η οποία κατά την γνώμην μου, εις επιτεύγματα κατά την ιστορικήν μας διαδρομήν δεν διεκδικεί «αμάραντους στεφάνους» όσους οι ΕΔ, πρέπει να δεικνύει την μεγαλυτέραν επίδοσιν και απόδοσιν εις την υλοποίησιν της Εθνικής Εξωτερικής Πολιτικής.
- Εν τέλει οι ηγεσίες των κομμάτων δεν πρέπει να λησμονούν ότι, είναι τελείως αναγκαία η Εθνική ομοψυχία και ενότης.
Ο Αριστείδης, αντίπαλος του Θεμιστοκλέους προσήλθεν από την εξορίαν και ετάχθη εις το πλευρόν του και κατεναυμάχησαν τους Πέρσες εις την Σαλαμίνα.
«Οι καιροί ου μενετοί». Ο εφησυχασμός και η προσπάθεια οικοδομήσεως μέτρων αμοιβαίας εμπιστοσύνης με τον αδιόρθωτον και επικίνδυνον γείτονα μας είναι λάθος και αυταπάτη, όπως θα έλεγε και ο κ. Τσίπρας.
Θεόδωρος Ν. Σαρτζετάκης
Ανώτερος Στρατιωτικός έ.ά.
