
Αντάμα με το όνειρο μιας άλλης εποχής
ήρθα στην όμορφη τη γαλανή πατρίδα
με τ’όνειρο που πήγαζε απ’ την αγνή τη νιότη
στη μυρωδάτη Άνοιξη σκιές κυνήγησα αγνές
χαρές να βρω εγύρεψα στη χώρα των γονιών μου
όπου ο ήλιος κι ο ουρανός τον άνθρωπο μορφώνουν
και φτιάχνουν αξιαγάπητη ετούτη ‘δώ τη γη
τις αυταπάτες γεύτηκα στην αγκαλιά του Μάη
και στην καρδιά μου ένιωσα τις μαχαιριές του πόνου
Τις αναμνήσεις μου ξετύλιξα από τα περασμένα
και τ’ όνειρό μου άπλωσα πάνω στη θάλασσά μου
που σ’όλα μου τα βήματα πάντα μ’ ακολουθούσε
τα μάτια της δακρύσανε όταν στο αυτί μού είπε
αλλιώς ήταν τα πράγματα προτού στα ξένα φύγεις
τώρα εγκρίζωσες εσύ και οι φίλοι σου χαθήκαν…
Δημήτρης Κ. Κοσμίδης
Κορησσιά/ Κέα, 07.05.1983





