Η ελίτ των Βρυξελλών αρνείται σήμερα τις ρίζες του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, που είναι ο Ελληνικός Λόγος, ο Ρωμαϊκός Νόμος και η Χριστιανική Διδασκαλία – Το απύθμενο θράσος των αλλόφυλων και αλλόθρησκων εισβολέων και αποίκων
Τις τελευταίες δεκαετίες παριστάμεθα μάρτυρες ενός ιστορικού αναθεωρητισμού, από πλευράς του Ισλάμ και, κυρίως, των συμμάχων του εντός της Υπερεθνικής Γραφειοκρατικής Ελίτ των Βρυξελλών.
Ένας διαρκής και ανηλεής Ψυχολογικός Πόλεμος διεξάγεται, από μακρού, εναντίον όλων αυτών, πού άπαντες οι Κορυφαίοι του Ευρωπαϊκού Πνεύματος (συμπεριλαμβανομένου του ημετέρου Παναγιώτη Κανελλοπούλου) είχαν προσδιορίσει με σαφήνεια και πέραν πάσης αμφισβητήσεως ως θεμελιώδη χαρακτηριστικά του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού: Ελληνικός Λόγος, Ρωμαϊκός Νόμος, Χριστιανική Διδασκαλία.
Πράγματι, βοηθούσης και της διαβόητης δυτικής «πολιτισμικής παθολογίας ενοχής» που διακατέχει τις Δυτικές ελίτ έχουμε φθάσει στο θλιβερό σημείο, ή επίσημος Ευρώπη, όπως αυτή εκφράζεται από τις Βρυξέλλες και τους πάσης αποχρώσεως και επιρροής Ιδεολογικούς Μηχανισμούς (ΜΜΕ, ΑΕΙ, «Μή Κυβερνητικές» Οργανώσεις, Δεξαμενές σκέψεως κ.ο.κ.), να αρνείται τις ρίζες της, να απορρίπτει την γεωπολιτισμική ταυτότητά της.
Να απαρνείται την Ιστορία της και κάθε αναφορά εις αυτό, το οποίο την έκαμε, ιστορικώς, αυτό που είναι, διαφοροποιώντας την από άλλες περιοχές και γεωπολιτισμικές ζώνες του πλανήτου -όρα και την περίπτωσιν του προοιμίου του ψευδώς και δολίως αποκληθέντος, το 2005, «Εύρω-Συντάγματος».
Πλέον πρόσφατο παράδειγμα ο κ. Ιερώνυμος, ο οποίος -όπως άπαντες είδαμε και δεν πιστεύαμε στα μάτια μας- επισκεπτόμενος τους χώρους διαμονής των αλλοθρήσκων εποίκων, έκρινε ορθόν και πρέπον να αφαιρέσει τον αρχιερατικόν Σταυρόν (τον όποιον, άλλως, πάντοτε φέρει στο στήθος του), προφανώς ίνα μή …κακοκαρδίσει τους εποίκους (στους οποίους επήγε να μοιράσει είδη βοηθείας)!
Αρνούμενη, όμως, τις ρίζες της και, παραλλήλως, επιτρέπουσα -ού μην άλλα και ενθαρρύνουσα (!)- την μετάλλαξη τής φυλετικής και γεωπολιτισμικής υποστάσεως της, η Ευρώπη υπονομεύει και την ιδίαν την Εσωτερικήν Ασφάλειάν της.
Και αντιμετωπίζει σήμερα, υπό συνθήκας οικονομικής υφέσεως, ένα πολυπληθέστα-τον υποπρολεταριάτον, συγκείμενον εκ φυλετικώς και πολιτισμικώς παντελώς ξένων στοιχείων: Τις δεκάδες εκατομμυρίων των (δήθεν ….ενσωματωθέντων!) δευτέρας και τρίτης γενεάς μουσουλμάνων εποίκων καθώς επίσης, εν τω μεταξύ, και τις νεώτερες ορδές των ακαθέκτως εισβαλλόντων εποίκων.
Τί κοινόν έχουν οι (τάχα… ενσωματωθέντες!) έποικοι δευτέρας και τρίτης γενεάς με τους νέους, σημερινούς εισβολείς και εποίκους; Αυτό το όποιον υποπίπτει στην αντίληψιν παντός εχέφρονος και ψύχραιμου παρατηρητού (παντός δηλαδή ανθρώπου, ο οποίος δεν έχει υποκύψει στην πλύση εγκεφάλου του παρόντος καθεστώτος και των Μέσων Μαζικής Επιρροής) είναι, φυσικά, το θράσος.
Το απύθμενον και ασύλληπτον θράσος των αλλοφύλων και αλλοθρήσκων εισβολέων και εποίκων.
Θράσος εκδηλούμενον παντοιοτρόπως και ανερυθριάστως.
Φαντάζεται κανείς αυτά τα υποκείμενα συγκεντρωθέντα προ των εθνικών συνόρων οιασδήποτε μουσουλμανικής χώρας (της Σαουδικής Αραβίας, φέρ’ ειπείν, του Κατάρ ή του Μπάγκλα-Ντές) να εγείρουν την ιταμή απαίτηση «ανοίξτε τα σύνορα»; Ούτε κατά διάνοιαν!
Και βεβαίως, οι νόμιμες Αρχές των έν λόγω κρατών θα προέβαιναν αυθωρεί και παραχρήμα στην διάλυση της παρανόμου συναθροίσεως.
Η διαδικασία είναι απλή και παλαιόθεν γνωστή εις απάσας τας αστυνομικός και στρατιωτικός Αρχάς παντός κράτους: «Αλτ, τίς ει;». «Αλτ η πυροβολώ!»» Πυροβολισμός στον αέρα -οπότε και λήγει αυτομάτως και οριστικώς το καλαμπούρι, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, κατά το κοινώς λεγόμενον (και, φυσικά, πυρ κατά του στόχου, στην άκρως απίθανη περίπτωση καθ’ ην οι θρασύδειλοι εισβολείς δεν διαλυθούν!).
Πόθεν απορρέει αυτό το θράσος; Έκ της ισχυράς αυτοπεποιθήσεως, η οποία διακρίνει τους εισβολείς, αναφορικώς προς την (ισλαμική) παράδοση εκ της οποίας προέρχονται.
Εξ ου και η κατηγορηματική άρνησις των να ενσωματωθούν εις αυτό το οποίον θεωρούν (μεταξύ μας: ουχί αναιτίως!) -και διδάσκονται να θεωρούν από τους ιμάμηδες- ως «εκφυλισμένη κοινωνία των Απίστων».
Όρα, μεταξύ άλλων, το απύθμενον θράσος, με το οποίον πετούν στον κάλαθον των άχρηστων τα (άριστης ποιότητος!) φαγητά, τα οποία τους Παρασκευάζει και διαθέτει νυχθημερόν ο (δεινώς εξευτελιζόμενος!) Ελληνικός Στρατός (και τα οποία έχομε χρυσοπληρώσει όλοι εμείς οι -εισέτι-Έλληνες ιθαγενείς, από το υστέρημά μας).
Αντιμετωπίζει, πλέον, η Ευρώπη -στο Βέλγιον, στην Σουηδία, στην Γαλλία, στην Ολλανδία, στην Γερμανία κ.λπ- ένα εξαγριωμένον υποπρολεταριάτον, το οποίον ζητεί όχι πολιτικές ελευθερίες (τις όποιες, δυστυχώς, απολαμβάνει, στο πλαίσιον των λιμπεραλιστικών -«δημοκρατικών» – συστημάτων της Δύσεως), ούτε πρόσβασιν εις το κράτος προνοίας (την οποία επίσης είχε καί έχει, και δη καταχρηστικήν).
Αλλά απαιτεί να αναγνωρισθεί και επισήμως ως υπέρτατος εξουσία και να επιβάλλει, και στην γηραιά ήπειρο, τους ιδικούς του όρους, τον Ιδικόν του αξιακόν κώδικα, την ιδικήν του κοσμοαντίληψιν και βιοθεωρίαν.
Την εξέλιξη αυτή είχε προβλέψει ο Raphael Israeli από το 1993…
Και, φεύ, το Ισλάμ θα νικήσει! Γνωρίζω ότι πικρόν τ’ αληθές! Ουδείς γαρ στέργει άγγελον κακών έπων Τειρεσίας προς Οιδίποδα)!
Αλλά, εν τέλει, το Ισλάμ θα νικήσει! Και η «Ευρωπαϊκή Ένωσις» θα χάσει.
Για όποιον εξακολουθεί να διαθέτει δύο δράμια ιστορικής γνώσεως και συνειδήσεως, είναι τόσον απλό και αυτονόητον.
Ηλίας Ηλιόπουλος
Ιστορικός-Διδάκτωρ
Πανεπιστημίου Μονάχου
