Παππού, πού είσαι παππού;
Μας υποσχέθηκες ακόμη ένα ταξίδι,
χώρια όλα τα άλλα που κάναμε μαζί.
Και τελικά το έκανες μόνος σου.
Για αλλού, για τη γειτονιά των αγγέλων.
Όχι, εκεί που λέγαμε.
Γιατί έφυγες τόσο γρήγορα;
Είχαμε πολλά ακόμη να πούμε,
να μας μάθεις, να γνωρίσουμε μαζί σου.
Ξέρεις να μας ταξιδεύεις
και στην πραγματικότητα και με το νου.
Τώρα τίποτα δε θα έχει αξία
όση όταν κάναμε μαζί αυτά τα ταξίδια.
Τώρα θα είναι άδεια η θέση σου δίπλα μας.
Θα σε βλέπουμε με τα μάτια της ψυχής μας,
με τη φαντασία μας, με τις αναμνήσεις.
Θα σε σκεφτόμαστε συνέχεια.
Θα θυμόμαστε τα λόγια σου και τις πράξεις σου.
Θα ακολουθούμε το παράδειγμά σου.
Ήσουν καλός παππούς και μας νοιαζόσουν
όταν οι γονείς μας δούλευαν.
Σ’ αγαπήσαμε και μας αγάπησες πολύ.
Σε ευχαριστούμε και σε χαιρετούμε.
Καλό σου ταξίδι, αγαπημένε μας!
Καλό κατευόδιο! Καλό Παράδεισο!
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
