Γυναίκες , δώρο του Θεού
στους άντρες απανταχού.
Γυναίκες κρίνο μοσχομυριστό
τραγούδι ρομαντικό.
Πλένουν, σιδερώνουν
τα παιδιά φροντίζουν,
για τα πάντα ιδρώνουν.
Στολίζουν το σπίτι.
Ετοιμάζουν το φαγητό
που να είναι σε όλους αρεστό.
Αυτά σε μεγάλο βαθμό παλιά.
Τώρα η γυναίκα έχει μια σχετική λευτεριά.
Βγαίνει με παρέα για καφέ στην αγορά.
Δουλεύει και έχει δικά της λεφτά.
Αγοράζει ότι της αρέσει
γιατί τώρα δε θα βάλει στον άντρα της φέσι.
Έχει το δικό της εισόδημα
και κρατάει και κομπόδεμα.
Όταν βεβαίως τα παιδιά μεγαλώσουν
τότε άλλη αφορμή θα δώσουν.
Έρχονται στη μέση τα εγγόνια
που δείχνουν γι’ αυτά φροντίδα και συμπόνια.
Όταν και τα εγγόνια γίνουν φοιτητές
τότε ποιος τις πιάνει αυτές.
Έχουν στο μυαλό τους ταξιδάκια αναψυχής,
όσα στερήθηκαν στο παρελθόν της ζωής.
Ντύνονται, στολίζονται,
με κρέμες και πούδρες πασπαλίζονται,
με κολόνιες αρωματίζονται.
Αλλά και το σκουλαρικάκι
να ταιριάζει με το βραχιολάκι
και το κολιεδάκι.
Κι έτσι κοκέτες και ομορφονιές
άμα μείνουν χήρες και μοναχές
ξαναζούν τη ζωή που άφησαν χτες
κι άμα βρεθεί κανένας γαμπρός
θα του πούνε εμπρός.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
