Αν θέλουμε να προχωρήσουμε στην δημιουργία νέου πλούτου, για Ανάπτυξη της Χώρας, ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα των Αρχαίων προγόνων μας – Πρέπει να σπάσει ο “Γόρδιος Δεσμός” Επιδομάτων-Ψηφοθηρίας
Είναι διαπιστωμένο, πως όλα τα Κόμματα, μόλις γίνουν Κυβέρνηση, στο μυαλό τους δεν έχουν τίποτε άλλο παρά την επανεκλογή των στελεχών τους, στις επόμενες Βουλευτικές εκλογές.
Θεωρούν λοιπόν ότι ο Δημόσιος Τομέας, αποτελεί “Λάφυρο Πολέμου” που μπορούν να το διαχειρισθούν όπως θέλουν, προς εδραίωση της εξουσίας τους.
Κλασικό παράδειγμα, η πρώτη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1981, που με τους αθρόους διορισμούς των “πρασινοφρουρών” εκτίναξε τον αριθμό των Δημοσίων Υπαλλήλων, από 373.000, σχεδόν στις 700.000, διογκώνοντας τις Δημόσιες δαπάνες, με αντίστοιχο δανεισμό από το εξωτερικό.
Και επειδή δεν είναι μόνον ο Δημόσιος Τομέας, αλλά και οι απλοί πολίτες, οι Κυβερνήσεις φροντίζουν να επιδεικνύουν το λεγόμενο “Κοινωνικό τους πρόσωπο” με λογής-λογής παροχές προς… τους αδυνάτους.
Έτσι με το σύνθημα περί αναδιανομής του πλούτου, γνωρίσαμε ένα σωρό φορολογικά μέτρα, εις βάρος των “εχόντων και κατεχόντων” (έτσι τους έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου), αντί της εφαρμογής του κανόνα που ορίζει ότι πρώτα μεγαλώνουμε την πίτα και ύστερα την μοιράζουμε.
Έκτοτε, οι προϋπολογισμοί του Κράτους ήταν μονίμως ελλειμματικοί, αλλά είχαν όπως μας λέγαν “Αναπτυξιακή προοπτική”.
Το πόσο αναπτυχθήκαμε, το βιώνουμε σήμερα στο πετσί μας.
Διότι τα ελλείμματα και ο δανεισμός μας έφεραν την οικονομική κρίση, που μας οδήγησε τελικά στα επονείδιστα Μνημόνια.
Αλλά αυτό καμμία σημασία δεν έχει για τους εκάστοτε κυβερνώντες, που όπως είπαμε, έχουν μοναδική φροντίδα, την επανεκλογή στις επόμενες εκλογές.
Όμως οι άκριτες κοινωνικές παροχές μας οδήγησαν στην σημερινή εξίσωση που είναι “ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ=ΠΑΡΑΣΙΤΙΣΜΟΣ=ΨΗΦΟΘΗΡΙΑ”.
Σήμερα λοιπόν, έχουμε ανθρώπους που δεν εργάζονται, δεν προσφέρουν το παραμικρό στην δημιουργία πλούτου στην χώρα, αλλά με τα διάφορα κοινωνικά επιδόματα τεμπελιάζουν και περνούν ανέμελη ζωή.
Ο Επαγγελματίας, ο επιχειρηματίας, τρέχει σαν τρελλός για να τα φέρει βόλτα, για να κρατήσει το μαγαζί του ανοικτό, για να πληρώσει τους άγριους φόρους που του έχουν επιβληθεί, αγωνιώντας για την επόμενη ημέρα.
Και εφ’ όσον η φορολογική λαίλαπα δεν του αφήνει διαθέσιμα κεφάλαια, τσαλαβουτά στην λάσπη της ελληνική πραγματικότητος, αδυνατώντας να προχωρήσει σε νέες επενδύσεις, εκσυγχρονισμό της παραγωγικής του διαδικασίας, ώστε να καταστεί περισσότερο ανταγωνιστικός, μέσα στα πλαίσια της Ενωμένης Ευρώπης, αλλά και της Παγκοσμιοποίησης.
Έχουμε μπει εδώ και επτά χρόνια σε έναν φαύλο κύκλο.
Μόνο που είναι καιρός να ληφθούν τολμηρές αποφάσεις, από ολόκληρο το Ελληνικό Πολιτικό φάσμα.
Η ψηφοθηρία με τα κοινωνικά επιδόματα, πρέπει επί τέλους να σταματήσει.
Παράδειγμα: Αντί να δίνεται το επίδομα πετρελαίου θέρμανσης, να μειωθούν οι τιμές του πετρελαίου για όλους.
Για να σταματήσει η ΑΠΑΤΗ της ευαισθησίας, που δήθεν δείχνει η Κυβέρνηση προς τους Οικονομικά αδύναμους πολίτες.
Αν το πετρέλαιο είναι φθηνό, κανείς δεν χρειάζεται επίδομα.
Πώς λοιπόν μπορεί να λυθεί ο “Γόρδιος Δεσμός” της ΨΗΦΟΘΗΡΙΑΣ;
Είναι πολύ απλό:
Οι οικονομικά αδύναμοι, αυτοί που παίρνουν τα λεγόμενα κοινωνικά επιδόματα, ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΝ δικαίωμα ψήφου.
Τα παράδειγμά μας το δίνουν οι Αρχαίοι πρόγονοί μας.
Στην Αρχαία Αθήνα οι άνεργοι, οι χωρίς περιουσία κ.λπ. δεν είχαν το δικαίωμα του Αθηναίου Πολίτη.
Δεν ψήφιζαν, δεν μετείχαν στα Κοινά.
Εάν δεν εφαρμόσουμε κι εμείς οι νεοέλληνες αυτόν τον κανόνα, ο παρασιτισμός θα αυξάνεται, χωρίς ελπίδα παραγωγής νέου πλούτου στην χώρα.
Και τα δεσμά μας θα μεγαλώνουν, έναντι των ξένων δανειστών.
Ήδη η Εθνική μας κυριαρχία έχει χαθεί και αποτελεί μόνον “σχήμα λόγου”.
Έτσι, για να νομίζουμε ότι είμαστε Ανεξάρτητοι και Ελεύθεροι.
Ο κατήφορος της Ελλάδος δυστυχώς θα συνεχισθεί, μέχρι να φθάσουμε στο τελευταίο σκαλοπάτι “στου κακού την σκάλα”, απ’ όπου δεν υπάρχει επιστροφή.
Όπως έγραψε στο χθεσινό της φύλλο η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ, τα κοινωνικά επιδόματα θα δίνονται από την Κυβέρνησή μας και στους…. λαθροπρόσφυγες, που σε λίγο καιρό θα αποκτήσουν και αυτοί δικαίωμα ψήφου.
Σ. Κ.
