Οι άνδρες όλοι χαίρονται, να ‘χουν μια ωραία γυναίκα,
να ‘ναι γλυκιά, καλόβολη, για έναν κι όχι για δέκα.
Αλλά, υπάρχουν ως φαίνεται, κι άλλοι που επιθυμούν,
την ανδρική τη συντροφιά, κι αυτήν επιζητούν.
Όλα αυτά συνέβαιναν, κι απ’ τα παλιά τα χρόνια,
κάποιοι δε, λεν θα γίνονται, πάντοτε και αιώνια.
Μα κατακρίνουν άπαντες, ό,τι υποκατάστατο,
θέλουνε κάποιοι και απαιτούν, με κάθε τρόπο, άστατο.
Άραγε, γιατί ψηφίζονται, νόμοι και διατάξεις,
που αφορούν φερσίματα κι ίδιων ανθρώπων πράξεις;
Με νόμο, μπορεί να επιβληθεί, νέος τύπος οικογένειας,
το δύανδρο ή το δυγύναικο, χωρίς χροιά αγένειας;
Και ποια θα ‘ναι η συνέχεια, μιας τέτοια κοινωνίας;
Θα βρεθεί λύση στο πρόβλημα, της όποιας τεκνογονίας;
Η εξίσωση μάλλον δύσκολα, να λυθεί επί τόπου,
ή μάλλον είναι αδύνατη και ανεξαρτήτως …κόπου.
Όπως, το ζην επικινδύνως, είναι μια φάση δύσκολη,
έτσι, και το εκ του πλαγίως, δεν είναι φάση εύκολη.
Ο ΡΙΜΑΔΟΡΟΣ
