Στην Αλεξανδρούπολη, την πόλη που διαχρονικά αναπνέει μέσα από τις τέχνες και τη μουσική, δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν κάποιος είναι Αλεξανδρούπολιτης πρώτης, έκτης ή δέκατης γενιάς.
Η αγάπη για τον πολιτισμό και η προσφορά σε αυτόν. Όλοι όσοι γεννηθήκαμε ή/και ζούμε, λατρεύουμε αυτόν τον τόπο είμαστε ίσοι μέτοχοι της πνευματικής του κληρονομιάς. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στη Δημοτική Αρχή του Γιάννη Ζαμπούκη, αλλά και στους συμβούλους της «Λαϊκής Συσπείρωσης», που παραμέρισαν τις όποιες πολιτικές ή ιδεολογικές διαφορές για να υπερψηφίσουν αυτή την εμβληματική πρόταση.
Η στάση τους απέδειξε πως ο πολιτισμός μπορεί και πρέπει να λειτουργεί ως το απόλυτο σημείο συνάντησης και ομοψυχίας. Ο Χρόνης Αηδονίδης δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος καλλιτέχνης· ήταν ο άνθρωπος που πήρε τη θρακιώτικη παράδοση από τα στενά γεωγραφικά της όρια και της έδωσε οικουμενική και διεθνή διάσταση. Η σύνδεσή του με την Αλεξανδρούπολη, μέσα από την ίδρυση του Εργαστηρίου Παραδοσιακής Μουσικής το 1995, άφησε πίσω της μια ανεκτίμητη παρακαταθήκη.
Το ανακαινισμένο θέατρο της πόλης απέκτησε πλέον την «ψυχή» που του άξιζε, φέροντας το όνομα του Δασκάλου που γαλούχησε γενιές και γενιές μουσικών. Να μου επιτρέψετε και μια ευγενική υπενθύμιση προς την Αντιπολίτευση.
Απέναντι σε αυτή τη μεγάλη γιορτή, οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης επέλεξαν να εστιάσουν σε διαδικαστικά ζητήματα, διαφωνώντας με τους χειρισμούς της διαβούλευσης, και τελικά αποχώρησαν από την ψηφοφορία.
Η κριτική και ο έλεγχος των διαδικασιών είναι πάντοτε θεμιτά και απαραίτητα στοιχεία της δημοκρατίας. Ωστόσο, σε στιγμές που αφορούν το ιστορικό και πολιτιστικό κεφάλαιο του τόπου μας, η ουσία πρέπει να μπαίνει πάνω από τους τύπους.
Όταν καλείσαι να τιμήσεις ένα παγκόσμιο σύμβολο της Θράκης, οι μικροπαραταξιακές ισορροπίες και οι επικοινωνιακές ενστάσεις οφείλουν να υποχωρούν. Το να επιλέγεις την αποχή ή την αποχώρηση από μια τέτοια ιστορική απόφαση, στερεί από την τοπική κοινωνία το μήνυμα της καθολικής ενότητας που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη.
Το Δημοτικό Θέατρο «Χρόνης Αηδονίδης» ανήκει σε όλους τους κατοίκους της Αλεξανδρούπολης, χωρίς αποκλεισμούς. Είναι η σκηνή που θα μας θυμίζει πάντα ότι η παράδοση δεν είναι το παρελθόν μας, αλλά η πυξίδα μας για το μέλλον.
Ηλίας Τζιώρας
Δημιουργός σελίδας «Γειτονιές και Αναμνήσεις της Αλεξανδρούπολης»
