- του Παναγιώτη Κουσίδη
Η φράση «η Κύπρος κείται μακράν» αποδίδεται στον Κωνσταντίνο Καραμανλή το 1974 (πρώτου πρωθυπουργού της Μεταπολίτευσης) και συμβολίζει την αδυναμία τότε της Ελλάδας να συνδράμει στρατιωτικά την Κύπρο κατά τη δεύτερη τουρκική εισβολή του Αττίλα 2 στην Κύπρο στις 14 Αυγούστου 1974.
Πενήντα δύο χρόνια μετά τη διπλή τουρκική εισβολή του Ιουλίου και Αυγούστου 1974, με έναν ελληνικό στρατό τότε διαλυμένο από τη χούντα, η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Στις νέες δύσκολες στιγμές για την Κύπρο τον Μάρτιο του 2026 η Ελλάδα κινήθηκε άμεσα. Όχι συμβολικά. Πρακτικά. Στρατιωτικά. Πολιτικά. Εθνικά. Η αστραπιαία αμυντική στήριξη της Ελλάδας στην Κύπρο μέσα στην πολεμική θεομηνία της Μέσης Ανατολής δείχνει τη μετάβαση από το «τραύμα» του 1974 στην αντίδραση του 2026.
Η Κύπρος βρέθηκε ξανά στη σκιά μιας ευρύτερης πολεμικής ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή, να αγγίζει επικίνδυνα τη Μεγαλόνησο. Οι βρετανικές βάσεις στο Ακρωτήρι βρέθηκαν στο στόχαστρο βαλλιστικού πυραύλου του Ιράν, με την ένταση να δημιουργεί φόβους εμπλοκής της Κυπριακής Δημοκρατίας σε μια σύγκρουση που δεν είναι δική της.
Σε αυτή τη συγκυρία, η Ελλάδα δεν αρκέστηκε σε δηλώσεις. Η απόφαση ελληνικής ηγεσίας ήταν ξεκάθαρη: άμεση στρατιωτική και αμυντική στήριξη. Μέσα σε λίγο χρόνο δύο φρεγάτες, η μία εκ των οποίων η εμβληματική Φρεγάτα Κίμων τύπου Belharra, ενώ η δεύτερη με το όνομα Ψαρά φέρει συστήματα αντιμετώπισης drones καθώς και τέσσερα ελληνικά F-16 στάθμευσαν στο νησί για να προσφέρουν αεροναυτική προστασία στην Κύπρο. Δεν ήταν μια κίνηση εντυπωσιασμού. Ήταν η εφαρμογή του «ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδας-Κύπρου». Διότι Ελλάδα και Κύπρος δεν συνδέονται μόνο γεωπολιτικά. Συνδέονται ιστορικά, πολιτισμικά, υπαρξιακά. Κοινές ρίζες. Κοινή γλώσσα. Κοινός εθνικός ύμνος. Ένας ενιαίος ελληνισμός. Εντωμεταξύ εκδηλώθηκε μήνυμα ενωτικής υποστήριξης από όλα τα ελληνικά κόμματα του Κοινοβουλίου, ανεξαρτήτως των κομματικών διαφοροποιήσεων.
Αμέσως μετά πραγματοποιήθηκε στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Πάφου τριμερής συνάντηση του πρωθυπουργού της Ελλάδας Κυριάκου Μητσοτάκη, του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη και του προέδρου της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, όπου διατρανώθηκε η απόφαση τους να συμπαρασταθούν στην Κύπρο και να σταθούν αλληλέγγυοι σε οποιαδήποτε απειλή ή επίθεση.
Στη συνέχεια προσέτρεξαν στην περιοχή και άλλα πολεμικά πλοία από τη Γαλλία (αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντε Γκολ) από την Ιταλία, την Ισπανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες για να προσφέρουν, αν χρειασθεί βοήθεια στον εταίρο τους της Ε.Ε. την Κυπριακή Δημοκρατία.
Από τις τελευταίες εξελίξεις στην Κύπρο εκπέμπονται δύο σημαντικά μηνύματα, τα οποία έχουν τον ίδιο αποδέκτη, την Τουρκία.
Το πρώτο μήνυμα είναι «η Κύπρος δεν κείται πλέον μακράν». Διότι δεν βρισκόμαστε στο 1974 αλλά στο 2026, αφού η Ελλάδα, μετά τους απαραίτητους εξοπλισμούς και αφού ενεργοποίησε το «Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας-Κύπρου», διαθέτει επιχειρησιακή στρατιωτική δυνατότητα να αποστείλει άμεσα και έμπρακτα στρατιωτικές αμυντικές δυνάμεις για να υπερασπισθούν την εδαφική ακεραιότητα και την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Το δεύτερο μήνυμα είναι ότι εφόσον η Κύπρος δεχθεί επίθεση από οποιαδήποτε τρίτη χώρα (Τουρκία) θα σπεύσουν οι εταίροι της Ε.Ε. να συνδράμουν σε έμπρακτη βοήθεια και αλληλεγγύη. Το ίδιο φυσικά θα πράξουν εάν η Ελλάδα δεχθεί εχθρική επίθεση, διότι Κύπρος και Ελλάδα συνιστούν ευρωπαϊκό έδαφος.
Το συμπληρωματικό μήνυμα που εκπέμπεται σ αυτή τη συγκυρία είναι ότι επιβεβαιώθηκε για ακόμα μια φορά το δόγμα «Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία»
Η Κύπρος δεν κείται πλέον μακράν!
Δεν είναι σύνθημα. Είναι δέσμευση. Είναι δόγμα. Είναι πράξη.
