Μάνα Ελλάδα όμορφη
πολυβασανισμένη,
η μοίρα σου το έγραψε
να ζεις δυστυχισμένη.
Είναι μεγάλος ο καημός
πολλά τα βάσανά σου,
διότι σε πληγώνουνε
τα άτακτα παιδιά σου.
Και σε φοράνε δυστυχώς
το αγκάθινο στεφάνι
και αθεράπευτες πληγές
παντού σε έχουν κάνει.
Και τις πολλές σου τις πληγές
δεν ξέρω πως αντέχεις,
κουράγιο και δύναμη,
ως πότε πια θα έχεις;
Φαρμάκι δηλητήριο,
σου δίνουν τα παιδιά σου
με τις κακές τις πράξεις τους,
πληγώνουν την καρδιά τους.
Άραγε, θα νιώσουν κάποτε
βαριά που σε πληγώνουν
και οι ωραίες ομορφιές
που όλες μαραζώνουν;
Θεός να βάλει μια χεριά
σωστά να μας φωτίσει
και στα καυτά προβλήματα
να βρούμε κάποια λύση.
Εύχομαι που φύγαν τα παιδιά
στον Παράδεισο να πάνε
και να έχουν δίπλα τον Χριστό
καλά για να περνάνε.
Οι άγγελοι θα βρίσκονται
δίπλα και κοντά τους
και θα τα λύνουν συνεχώς
το κάθε πρόβλημά τους.
Επάνω εις τον τάφο τους
λουλούδια να ανθίζουν
και το ωραίο άρωμα
παντού να το χαρίζουν.
Πολλές καρδιές ραγίσανε
μπροστά σ’ αυτό το δράμα,
όσοι το συνάντησαν
ξεσπάσανε στο κλάμα.
Κόσμος πολύς πέρασε
απ’ τα φέρετρα μπροστά,
τα δάκρια που χύνανε
πέφτανε καυτά.
Προτού ανθίσουν στη ζωή
και αφήσουν το άρωμά τους,
εγνώρισαν τον θάνατο
που βρέθηκε μπροστά τους.
Τα παιδιά αυτά φαντάζανε
νύφες και γαμπροί στην εκκλησία
και όχι κηδείες πρόωρες
στην πρώτη τους πορεία.
Το χώμα που θα ‘ναι επάνω τους
να είναι ελαφρύ
να ζουν μες στον παράδεισο
και στην αιώνια ζωή.
Στέλιος Ντουρανίδης
Σπήλαιο Ορεστιάδος
