Στις 12 Ιουλίου 1913 – Τα γεγονότα μετά από αυτήν
- του Βασίλειου Ναζλή
ΣΤ’ Μέρος
*
– “Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες που κυκλοφόρησαν, το Δεδέαγατς εγκαταλείφτηκε και είναι έρημο. Οι ατυχείς κάτοικοΊ του, μάζεψαν ό,τι απαραίτητο είχαν και κατέφυγαν στην απέναντι Σαμοθράκη. Ολόκληρη η Θράκη ερημώθηκε.
Ύστερα από τις σφαγές των Βουλγάρων, ακολούθησε η φυγή και μεταβλήθηκε η ατυχής χώρα σε απέραντο νεκροταφείο.
– Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, ο τουρκικός στρατός, βρίσκεται πολύ κοντά στο Δεδέαγατς, στα Λουτρά Φερών.
Οι κάτοικοι γονατιστοί, εύχονται ο τουρκικός στρατός να προελάσει, γιατί η τουρκική κυριαρχία αποδείχτηκε, εκατομμύρια φορές προτιμότερη, από την βουλγαρική”. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 8-8-1913.
*- Η ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ.
“Η κατάσταση στην Θράκη μας, ανησυχεί.
Η περιοχή αυτή, καταλήφθηκε από τα ελληνικά στρατεύματα, επιδικάστηκε όμως στην Βουλγαρία.
– Η Τουρκία, κατέλαβε την Αδριανούπολη, πέρασε τον ποταμό Έβρο και τείνει να καταλάβει ολόκληρη την περιοχή αυτή και να εμποδίσει κάθε Βουλγαρική διέξοδο στο Αιγαίο.
Απειλούνται εκεί σοβαρότατα γεγονότα, που θα εκθέσουν τους πληθυσμούς, πληθυσμούς καθαρά σχεδόν ελληνικούς, σε άπειρους κινδύνους.
– Η αγριότητα και η εκδίκηση, αρκετό ελληνικό αίμα χύθηκε ήδη, τόσο στην Μακεδονία, όσο και σ’ αυτήν την Θράκη.
Δεν επιτρέπεται να χυθεί πλέον, ούτε σταγόνα ελληνικού αίματος τώρα που υπογράφηκε ειρήνη.
– Η Ελλάδα, που κατέλαβε την περιοχή αυτή, με τα όπλα της, η Ελλάδα που έδωσε στους πληθυσμούς αυτούς, την συνείδηση της ελευθερίας και της ισονομίας και δικαιοσύνης, του πραγματικού πολιτισμού, η Ελλάδα έχει ύψιστο καθήκον, έχει ιερή υποχρέωση να απομακρύνει κάθε κίνδυνο από τους πληθυσμούς αυτούς.
Το καθήκον αυτό και την υποχρέωση ασκεί η Ελλάδα, ενώ κατά την συνθήκη του Βουκουρεστίου, ο ελληνικός στρατός, όφειλε να εκκενώσει την Θράκη, χθες, δεν το έκανε ήδη, αλλά μένει εκεί.
– Το τηλεγράφημα, που προανήγγειλε αυτό, έλεγε ότι η απόφαση αυτή της ελληνικής κυβέρνησης, λήφθηκε μετά από παράκληση της Βουλγαρίας και των Δυνάμεων που την προστατεύουν. Με την παράταση της ελληνικής κατοχής, επιδιώκουν να εξασφαλίσουν την Θράκη από την τουρκική κατάληψη.
– Η Ελλάδα όμως παράτεινε την κατοχή της Θράκης όχι για να εξασφαλίσει την βουλγάρικη διαδοχή, αλλά για προστατεύσει τους ελληνικούς πληθυσμούς.
Η απλή παράταση της κατοχής, δεν απομακρύνει τους κινδύνους, που διατρέχει ο ελληνισμός της Θράκης, αλλά απλά τους αναβάλλει, δεδομένο ότι οι αδελφοί μας στην περιοχή αυτή απειλούνται περισσότερο από τους Βουλγάρους, παρά από τους Τούρκους. Σημαίνει ότι η παράταση της κατοχής δεν είναι προσωρινή.
…Ενώ γράφονταν αυτά ήρθε η είδηση ότι ο ελληνικός στρατός παραδίνει την Θράκη στον βουλγαρικό. Ετσι η ελληνική αυτή περιοχή δεν θα αποφύγει τα δεινά του βουλγάρικου ζυγού.
Επιβάλλεται υπομονή και εγκαρτέρηση.
Από τα δεινά αυτά θα ξεπηδήσει η ελευθερία της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ, “πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικιά μας θα ‘ναι”.
* Η ΘΡΑΚΗ ΕΡΗΜΩΝΕΤΑΙ.
” Η Θράκη ερημώθηκε.
– Το Δεδέαγατς, παρουσιάζει όψη νεκρόπολης.
Δεν έμειναν εκεί παρά μόνο οι πρόξενοι και κάποιοι ελάχιστοι ξένοι υπήκοοι. Διακόπηκε η συγκοινωνία και οι πρόξενοι παρακάλεσαν τους πρόσφυγες που ήρθαν από την Κωνσταντινούπολη, να παρουσιαστούν και να τους γνωρίσουν την κατάσταση που διαμορφώθηκε”.
– Την 9η Αυγούστου 1913, αναχώρησαν από Δεδέαγατς οι υπάλληλοι του σιδηροδρόμου, στην Ξάνθη και η συγκοινωνία διακόπηκε πέραν της Ξάνθης.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 10-8-1913
* ΤΟ ΔΕΔΕΑΓΑΤΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΩΘΗΚΕ. ΝΕΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.
” Την 18η Αυγούστου, επρόκειτο η μικρή ελληνική δύναμη της πόλης, να εκκενώσει το Δεδέαγατς όπως συμφωνήθηκε με την Βουλγαρία, επειδή όμως η εκκένωση της Ξάνθης από τους Βουλγάρους, καθιστούν την παραλαβή του Δεδέαγατς αδύνατη, λόγω του κινδύνου της τουρκικής προέλασης, παρακάλεσαν την ελληνική κυβέρνηση, να διατηρήσει την φρουρά, ώστε να αποφύγουν την κατάληψη του, από τους Τούρκους που βρισκόταν στις Φέρες (Φέρετζικ).
* ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ.
Οι κάτοικοι του Σουφλίου, έστειλαν στον Μέγα Βεζύρη στην Κωνσταντινούπολη το παρακάτω τηλεγράφημα.
– ” Εμείς, οι Έλληνες του Σουφλίου, 12.000,Κιουπλίου 3.000, Σαλτάκ (Λαβάρων) 3.000, Τσάμ (Πεύκα Αλεξανδρούπολης) 1.500, Δογιαντζή (Αισύμης Αλεξανδρούπολης) 1.000, Μάνδρας 500 και Καβατζίκ (Λευκίμμης) 2.000, συνολικά 26.000 Ελληνες, πληροφορηθήκαμε ότι η τύχη της Θράκης και του νομού Αδριανούπολης, συζητείται από τις Δυνάμεις, συγκεντρωθήκαμε σε γενική συνέλευση, εκλέξαμε τους αντιπροσώπους μας και τους αναθέσαμε να σας υποβάλουν τις παρακάτω αποφάσεις μας.
– Κατά τις 9 μήνες, που η χώρα αυτή βρισκόταν υπό βουλγαρική διοίκηση, οι Βούλγαροι έχυσαν τόσο αίμα αθώων, ανδρών, γυναικών και παιδιών, διέπραξαν τόσες απανθρωπιές και αγριότητες, ποδοπάτησαν με αναίδεια τον πολιτισμό, ώστε με όλες μας τις δυνάμεις αποκλείουμε κάθε συζήτηση και απόφαση, για την επάνοδό τους εδώ, αν και είναι απίθανο.
– Αποκρούουμε κατηγορηματικά, την επάνοδο στην Θράκη των Βουλγάρων, που με φόνους, αρπαγές, δηλώσεις, λεηλασίες, κλοπές, ατιμώσεις, μετέβαλαν σε ερείπια την χώρα αυτή, που πριν 9 μήνες ήταν η Γη της Επαγγελίας.
– Δεν δεχόμαστε και δεν θα δεχθούμε ποτέ, ούτε καν να δούμε τους αιμοχαρείς και άγριους Βουλγάρους, που δεν άφησαν ούτε ίχνος πολιτισμού εδώ.
– Χωρίς κανένα φόβο διακηρύσσουμε ρητά και ανέγκλητα ότι σε περίπτωση που θα επιτραπεί στην Βουλγαρία, να επιστρέψει εδώ, δεν θα υπολογίσουμε ούτε την ζωή, ούτε την περιουσία μας, αλλά θα αντιταχθούμε στην ανάγκη και ένοπλα, εναντίον της με όλες μας τις δυνάμεις και θα αντισταθούμε κατά του βουλγάρικου στρατού, που δολοφόνησε και κατέστρεψε την τιμή των οικογενειών μας.
– Θα υπερασπιστούμε μέχρι τελευταίας μας αναπνοής, την αγαπητή μας πατρίδας, που δεν θα την παραδώσουμε, παρά στάχτη και σπονδή.
– Παρακαλούμε λοιπόν και περιμένουμε από την πολιτισμένη Ευρώπη, να επικυρώσει την παραμονή μας κάτω από την οθωμανική κυριαρχία, που για 500 χρόνια διαφύλαξε τα εθνικά, θρησκευτικά και γλωσσικά μας δικαιώματα.
– Την 15η Αυγούστου, η δική μας μικρή φρουρά, επρόκειτο να εκκενώσει το Δεδέαγατς.
Μετά όμως από παράκληση της βουλγάρικης, που φοβήθηκε μη καταληφτεί από τους Τούρκους, που βρισκόταν στο Φέρετζικ, η ελληνική κυβέρνησης δια του Γενικού Στρατηγείου, διέταξε τον Φρούραρχο Δεδέαγατς, να περιμένει μέχρι την 18η Αυγούστου, την κάθοδο του βουλγάρικου στρατού, για να του παραδώσει την πόλη.
– Φαίνεται όμως ότι θα δοθεί και νέα αναβολή, γιατί αν δεν τακτοποιηθούν διπλωματικά με την Τουρκία, τα βουλγαρικά ζητήματα, ο βουλγαρικό στρατός δεν θα μπορέσει να κατέβει στο Δεδέαγατς. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 17-8-1913 .
* Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΘΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ.
“Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η βουλγάρικη κυβέρνηση, μέσω των Δυνάμεων θα παρακαλέσει την Ελλάδα, να συνεχίσει να κατέχει τα θρακικά παράλια, μέχρι την ημέρα που θα καταληφθεί η Ξάνθη και θα μπορέσει να κατέβει και να παραλάβει το Δεδέαγατς.
– Οι αγγλικές εφημερίδες γράφουν ότι μετά την νότα της Ελλάδας, για την αποχώρηση από το Δεδέαγατς, που διαβιβάστηκε στις Δυνάμεις, θα βρεθούν σε δύσκολη θέση, γιατί αυτές δεν μπορούν να ζητήσουν από την Ελλάδα την παράταση της κατοχής, γιατί δεν θέλουν να αναλάβουν τις ευθύνες για όσα ενδεχομένως θα συμβούν.
– Η Ντέϋλι Τέλεγραφ, γράφει «επειδή με την συνθήκη του Βουκουρεστίου, αναγνωρίστηκε από τις Δυνάμεις, αυτές πρέπει να καταλάβουν το Δεδέαγατς με φρουρές, μέχρι την άφιξη στην πόλη βουλγαρικών στρατευμάτων και αρχών».
*- Μικρά τουρκικά αποσπάσματα, βρίσκονται βόρεια του Δεδέαγατς. Ανοιχτά στο πέλαγος ναυλοχούν ελληνικά πολεμικά πλοία. Οι Ελληνες και οι Τούρκοι δεν ήρθαν σε καμμιά αντιπαράθεση.” ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 25-8-1913.
– Με την υποχώρηση του βουλγάρικου στρατού κατοχής από την Θράκη, άρχισε σιγά-σιγά να επανέρχεται η κανονικότητα και να επιστρέφουν οι όμηροι, από τους τόπους ομηρίας τους από τα βάθη της Βουλγαρίας.
* – Την 17η Αυγούστου 1913, στην Θεσσαλονίκη επέστρεψαν από την Νύσσα, οι όμηροι που απελευθερώθηκαν από τα χέρια των Βουλγάρων , από το Σουφλί και την Μαρώνεια.
*- Ο “Νέος Ελεύθερος Τύπος” Βιέννης, έγραψε: “Αναφέρεται ένα σπάνιο γεγονός σήμερα, μπροστά στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης εμφανίστηκε ο τουρκικός στόλος, αλλά απομακρύνθηκε μόλις αντιλήφτηκε ότι στο λιμάνι υπήρχαν ελληνικά πλοία και στρατιώτες.
Αυτό έγινε αφορμή να κυκλοφορήσουν πολλές φήμες, διογκωμένες, που έλεγαν ότι ο τουρκικός στόλος επιτέθηκε στον ελληνικό.
Δεν έγινε τίποτε απολύτως, αλλά δεν διευκρινίστηκε ακόμη το γεγονός.
Για τους Βουλγάρους το γεγονός αυτό είχε μεγάλη σημασία.
– Το λιμάνι του Δεδέαγατς, που βρίσκεται στον κόλπο της Αίνου, είναι η σπουδαιότερη διέξοδος στο Αιγαίο, που το απέκτησαν μετά την συντριβή τους με την συνθήκη του Βουκουρεστίου.
Η Ελλάδα και Η Ρουμανία, απέσπασαν πολλά φτερά από τα τους Βουλγάρους και η κυβέρνηση της Σόφιας δεν πρέπει να χάσει τίποτε επί πλέον και κυρίως όχι τον δρόμο προς το Δεδέαγατς.
Δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία να αποφύγει την πιθανότητα, του νέου αποκλεισμού της μέσα στην Μαύρη θάλασσα και να παραμείνει υποτελής στην Ρωσία, για το εξωτερικό της εμπόριο.
Η πολιτική της αναβολής έβλαψε και η υπογραφή της ειρήνης έγινε απαραίτητη. “ΕΜΠΡΟΣ 29-8-1913.
*- Χαρούμενος είναι ο “Ελεύθερος Τύπος” της Βιέννης, με την στάση που τηρεί στον πόλεμο αυτό.
Τις νίκες των Ελλήνων και των Σέρβων, τις καταγράφει… μασημένες και… νικούν και δεν νικούν τα Ελληνικά και τα Σερβικά στρατεύματα.
Τις κρίσεις τις βασίζει στα επίσημα ανακοινωθέντα από την Σόφια, που εννοείται ΔΕΝ περιλαμβάνουν παρά …θριάμβους του Βουλγάρικου στρατού.
Αυτήν την μεγάλη μάχη του Κιλκίς – Λαχανά ,την…ανέφερε και δεν την …ανέφερε και έγινε αυτή και δεν έγινε, μικρά πράγματα… μικροσυμπλοκές!!!
Αύριο-μεθαύριο, όταν οι συμμαχικοί στρατοί μπουν στην Σόφια και γίνει πλέον γνωστή η αλήθεια σε όλο τον κόσμο, ποιά θα είναι η θέση του “Νέου Ελεύθερου Τύπου” απέναντι στους αναγνώστες του, που τώρα εξαπατά;
Τότε ο «Νέος Ελεύθερος Τύπος» θα αποδειχθεί σε όλο τον κόσμο… “ΝΕΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ”!!! ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 3-7-1913.
Βασίλειος Ναζλής
Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ ε.α.
