Η σκληρή άσφαλτος

Χάνονται ακούμε νέα παιδιά
με την οδήγηση την επιπόλαια
και κλαίνε πικρά τα γονικά
που ζούνε αυτήν την απώλεια.

Μικροί μου φίλοι,το αυτοκίνητο
δεν είναι παιχνίδι
που παίζεις χωρίς προσοχή,
δεν είναι μαγκιά, είναι κοπίδι
που φέρνει συμφορά και ταραχή.

Δυστυχήματα συμβαίνουν διαρκώς.
Καθημερινά θλιβερά πεπραγμένα
γιατί η άσφαλτος είναι εχθρός
και τα γεγονότα ακριβά πληρωμένα.

Μα όταν ακούς για νέους 
που χάνουν άδικα τη ζωή τους
σε δρόμους γι αυτούς μοιραίους,
λες πως να διορθώσεις τη γραμμή τους.

Να μην πίνουν πολλά ποτά,
όταν βγαίνουν τα  βράδια  για διασκέδαση.
Να μην τρέχουν υπερβολικά,
όταν, άπειροι  σχετικά, οδηγούν  με  υπερένταση.

Είναι πολλά τα άγχη και τα σημάδια,
όταν το παιδί τους οδηγεί,
που δεν αφήνουν τους γονείς 
να κοιμηθούν τα βράδια
γιατί σκέφτονται η ζωηράδα 
σε καλό να του βγει.

Τάνια  Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη