Θέλω (ΙΙ)

Τους φόβους μου ν’ αλλοτριώσω 

τον πόνο την ανέχεια του κόσμου 

στους τύραννους της Πολιτείας

Να καταπολεμήσω μέσα μου 

της Ύδρας της Λερναίας τα κεφάλια 

και την ασχήμια που σκορπούν οι Ερινύες

Ναρκωμένος μέχρι τ’ ακροδάχτυλα 

απ’ τη θλίψη για τη σφαγιασμένη αλήθεια 

να μείνω στο κελί του κουκουλιού μου

ώσπου ν’ αναστηθώ απ’ το σκοτάδι 

μ’ ένα φιλί της πρώτης πεταλούδας 

μόλις απ’ την παρθένα Φύση γεννηθεί

Δημήτρης Κ. Κοσμίδης