Καλημέρα!

Ξύπνησα πάλι σήμερα πρωί πρωί
και αντίκρισα την ανατολή.
Έναν ήλιο ολόλαμπρο στον ουρανό
Θεέ μου, πόσο σ΄ευχαριστώ.

Σ΄ευχαριστώ που μου έδωσες κι άλλη ζωή
και δύναμη στην ψυχή
να ξεκινήσω μια άλλη μέρα
με τη βοήθειά σου παρέα.

Με όρεξη να παλέψω, να δημιουργήσω,
τα όνειρά μου να πραγματοποιήσω,
έχοντας πάντα πίστη και αισιοδοξία
για της ζωής μου τη σωστή πορεία.

Σ΄ευχαριστώ και προχωρώ με βήματα σταθερά,
μετρημένα, προσεκτικά, λογικά
της ύπαρξής μου τα χωράφια να οργώσω
και με άνθη να τα στεφανώσω.

Σ΄ευχαριστώ και ορκίζομαι
άξια να υπάρχω και να αγωνίζομαι
για το θαύμα που μου χάρισες της ζωής
να είμαι πάντα ευγνώμων κι ευτυχής.

Σ΄ευχαριστώ που μπορώ κι ελευθερώνω
τα σχέδιά μου και τα εκπληρώνω.
Στα χέρια σου την καρδιά μου ακουμπώ
και τα σοφά σου λόγια ρουφώ.

Λόγια που διδάσκουν την ηθική
που δυστυχώς έχει παραμεληθεί.
Αλλά εσύ εξακολουθείς να συγχωρείς
και όσους μετανοούν στην αγκαλιά θα δεχτείς.

Καλημέρα λοιπόν σ΄όλο τον κόσμο πέρα για πέρα.
Μακάρι να μην τους σκιάζει καμιά φοβέρα.
Να ζουν ειρηνικά και ευτυχισμένα
και όχι με μάτια παιδιών δακρυσμένα.

Τάνια Στεφάνου–Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη