
Η εργασία αυτή επικεντρώνεται στην κοινωνική έρευνα στη χώρα μας, στη θεματολογία και την εξέλιξή της στη διάρκεια των περίπου πενήντα χρόνων από τη εποχή που ξεκίνησαν τα πρώτα ερευνητικά προγράμματα.
Ειδικότερα στο πρώτο μέρος εκτίθενται θεωρητικά ζητήματα που σχετίζονται με την προβληματική της κοινωνικής έρευνας, τις κατευθύνσεις της (ποσοτική – ποιοτική), τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται και τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξή της. Το δεύτερο μέρος αφιερώνεται στην εξέλιξη της κοινωνικής έρευνας με εκτενείς αναφορές στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, τον επίσημο δημόσιο ερευνητικό φορέα, και το Κέντρο Κοινωνικής Μορφολογίας και Κοινωνικής Πολιτικής, ως χαρακτηριστική περίπτωση οργάνου για έρευνα στα πανεπιστήμια, και συμπληρώνεται με την αξιολόγηση του ερευνητικού τους έργου. Στο τρίτο μέρος παρατίθενται πέντε μεγάλα ερευνητικά προγράμματα ποσοτικής προσέγγισης και οκτώ ποιοτικής σε μεταναστευτικούς πληθυσμούς. Σε κάθε ερευνητικό πρόγραμμα αναφέρονται: η ταυτότητα της έρευνας, η αναγκαιότητα για διερεύνηση συγκεκριμένων ζητημάτων, ο σχεδιασμός και τα αποτελέσματα που προέκυψαν. Η εξελικτική πορεία της κοινωνικής έρευνας παρέχει τα απαραίτητα στοιχεία για τη συμβολή της στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας μας.
Η συγγραφέας
Σπούδασε Οικονομικά και Στατιστική στην Ελλάδα (πτυχίο), Βιομηχανική Οργάνωση στην Ολλανδία (Diploma) και Κοινωνιολογία και Στατιστική στο Imperial College Ph.D του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Δίδαξε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο Τμήμα Κοινωνιολογίας και αργότερα στο Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής, Κοινωνιολογία και Μεθοδολογία και σήμερα είναι ομότιμη καθηγήτρια. Για 14 χρόνια διετέλεσε διευθύντρια του Ερευνητικού Κέντρου του Παντείου Πανεπιστημίου ΚΕΚΜΟΚΟΠ (Κέντρο Κοινωνικής Μορφολογίας και Κοινωνικής Πολιτικής) και ανέλαβε ως επιστημονική υπεύθυνη πολλά ερευνητικά προγράμματα από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχει πλούσια εργογραφία σε βιβλία και άρθρα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους σε θέματα: απασχόλησης, εκπαίδευσης, μετανάστευσης, κοινωνικών διαρθρώσεων, κινητικότητας και μεθοδολογικών ζητημάτων. Το 2019 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την τριτολογία της για τις μεταναστεύσεις των Κυθηρίων από τον 18ο έως τον 20όν αιώνα στα παροικιακά κέντρα: Σμύρνη, Αλεξάνδρεια, Ρουμανία και Κωνσταντινούπολη.
Σελίδες: 332
Εκδόσεις:«ΠΑΠΑΖΗΣΗ»


