Μόνο εσύ ήσουν η αλήθεια.
Όλοι οι άλλοι πουλούσαν παραμύθια.
Ήρθαν για να πάρουν ότι μπορούσαν.
Αυτό ήταν το μόνο που επιθυμούσαν.
Ήρθαν να πουλήσουν αγάπη
αλλά αποδείχτηκαν απάτη.
Έκλεψαν το γέλιο από τα χείλη,
πότισαν με δάκρυ το μαντίλι.
Πόσο ψεύτικος είναι ο ντουνιάς.
Δε φυτρώνουν ρόδα όπου πατάς.
Τα αισθήματα είναι λιγοστά
μόνο τα λόγια είναι πληθωρικά.
Μένει μόνο ένας καημός
κι ένας πικρός λογαριασμός
γι αυτά που πήραν χωρίς ντροπή
κι άφησαν άδεια την ψυχή.
Άργησα να το καταλάβω.
Τα μηνύματά σου δεν πρόλαβα να λάβω
ότι τα σ΄αγαπώ σου ήταν αλήθεια
και βγαίνανε μέσα από τα στήθια.
Η έλλειψη ωριμότητας
λόγω αμυαλιάς και νεότητας
με άφησε η ζωή στο δρόμο που χάραξα.
Δεν ήξερα τι επέλεξα.
Μακριά ο ένας απ΄τον άλλο.
Δεν πήραμε της ζωής το ρεγάλο.
Μας έλειψαν πράγματα πολλά
γιατί δεν πήρα τα αισθήματα σοβαρά.
Μισή ζωή ζήσαμε κι εγώ κι εσύ.
Δεν ξημέρωσε για μας χαραυγή.
Κουράστηκα πια να προσπαθώ
να βρω αγκαλιά να ζεσταθώ.
Τάνια Στεφάνου-Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
