Η «σκακιέρα» των συμφερόντων και οι συμμαχίες στην περιοχή – Tο πλέγμα των σχέσεων της Τουρκίας με τα υπόλοιπα κράτη – Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μίλησε στα Γεγονότα του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ
Σε ένα νέο κεφάλαιο έντασης διολισθαίνουν οι σχέσεις Αθήνας και Άγκυρας, με την Τουρκία να κατηγορεί την Ελλάδα για απόπειρα εκμετάλλευσης των πολεμικών συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή.
Σύμφωνα με την τουρκική πλευρά, η χώρα μας επιδιώκει να αναβαθμίσει τον στρατηγικό και πολιτικό της ρόλο, αξιοποιώντας τις ανακατατάξεις στις περιφερειακές συμμαχίες.
Σχολιάζοντας τις εξελίξεις στο δελτίο ειδήσεων του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ και τον Σταύρο Παπαδόπουλο, ο Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών, Θεοφάνης Μαλκίδης, υπογράμμισε ότι η ρητορική της Άγκυρας δεν είναι τυχαία. Όπως εξήγησε, η τουρκική κριτική συνδέεται άμεσα με το ρευστό πολιτικό σκηνικό σε Ιράν, Ιράκ και Συρία, αλλά κυρίως με το Κουρδικό ζήτημα, το οποίο παραμένει η βασική εστία έντασης και αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή.
Αναλυτικότερα, ο κ. Μαλκίδης σημείωσε: «Οι δύο εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και γενικότερα στην περιοχή είναι πολύ σημαντικές, όχι μόνο για την πατρίδα μας, αλλά και για δύο άλλα ζητήματα. Οι δύο εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και γενικότερα στην περιοχή είναι πολύ σημαντικές, όχι μόνο για την πατρίδα μας, αλλά και για δύο άλλα ζητήματα, τα οποία αφορούν, πρώτον, αυτό που υπονοήσατε σχετικά με το μέλλον της περιοχής.
Η Τουρκία παρατηρεί, ότι υπάρχει μια de facto κατάσταση με τους Κούρδους στο Ιράκ, ενώ το ίδιο συμβαίνει και στη Συρία.
Αναρωτιέται τι θα γίνει με τον κουρδικό πληθυσμό αν τελικά προωθηθεί μια διαφορετική κατάσταση στο Ιράν, λαμβάνοντας υπόψη ότι έχει πάρει το μέρος των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι, με βάση και την πολιτική που εφαρμόζει το Ισραήλ, το επόμενο “θύμα”, εντός ή εκτός εισαγωγικών, θα είναι το ίδιο.
Καταλαβαίνετε, λοιπόν, και καταλαβαίνουμε όλοι ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να προλάβει η Τουρκία όσα γεγονότα μπορεί να προλάβει.
Το δεύτερο ζήτημα αφορά τη νέα κατάσταση και τη νέα δομή της περιοχής. Γνωρίζουμε πολύ καλά, και η Τουρκία ακόμα καλύτερα, ότι πριν από τρία χρόνια διατηρούσε πολύ στενές σχέσεις με το Ισραήλ, ενώ τώρα οι σχέσεις είναι κακές, και ήδη οι ίδιοι οι Τούρκοι αναγνωρίζουν ότι το επόμενο πλήγμα ενδέχεται να αφορά εμάς – όχι απαραίτητα στρατιωτικά, αλλά πολιτικά και διπλωματικά».
· Η μετατόπιση των συμμαχιών σε περιόδους κρίσης
Όπως επισημαίνει ο κ. Μαλκίδης, η πολεμική συγκυρία αναδεικνύει μια σημαντική μεταβολή στη διεθνή σκακιέρα: οι κρατικές συνεργασίες αναδιαμορφώνονται στη βάση συμφερόντων που διαφέρουν ριζικά από εκείνα της περιόδου ειρήνης.
Στο πλαίσιο αυτό, ο αναλυτής εξέτασε το πλέγμα των σχέσεων της Τουρκίας με τα υπόλοιπα κράτη, ενώ παράλληλα ανέλυσε τη στάση και την τακτική που τηρεί η Ελλάδα απέναντι στις νέες γεωπολιτικές ισορροπίες.
Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Μαλκίδης ανέφερε: «Από την αρχή του πολέμου έχουν περάσει χιλιάδες Ιρανοί πρόσφυγες προς το εσωτερικό, ενώ εξαρτάται ενεργειακά από το Ιράν, μαζί με μια σειρά άλλων πολιτικών ζητημάτων.
Γνωρίζουμε ότι ο Ερντογάν έχει ήδη υιοθετήσει θετική στάση απέναντι στο Ιράν, γεγονός που τον φέρνει σε αντίφαση και αντίθεση με τα ανατολικά συμφέροντα, τα οποία, όπως γνωρίζουμε, διαφέρουν από αυτά που επιδιώκει η Τουρκία.
Σε μια πολεμική σύγκρουση, πολλοί προσπαθούν να αποφύγουν τις άμεσες συνέπειες, ενώ κάποιοι επωφελούνται χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, όπως η Ρωσία σε ορισμένες περιόδους. Άλλοι, όπως η Τουρκία και η χώρα μας, προσπαθούν ενεργά να επωφεληθούν.
Έχετε απόλυτο δίκαιο: ένας πόλεμος είναι εξαιρετικά επικίνδυνος. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε λίγο πριν το καλοκαίρι με την προϋπόθεση να τελειώσει στις διακοπές του Αυγούστου, όπως πίστευαν όλοι, και τελικά κράτησε τέσσερα χρόνια, κοστίζοντας δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές. Αυτό που είπατε είναι απολύτως σωστό και κάθε νοήμων άνθρωπος συμφωνεί.
Η Τουρκία έχει αποκτήσει ένα προσωνύμιο που αφορά τον επιτιθέμενο ουδέτερο, όπως φαίνεται από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Προσπάθησε να καρπωθεί κομμάτια της Ελλάδας και άλλων χωρών, είτε συνεργαζόμενη με τον ναζισμό, είτε με τους συμμάχους. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι σε περιόδους όπως αυτή, όπου επικρατούν πολεμικές συνθήκες, οι σχέσεις μεταξύ των κρατών καθορίζονται όχι από συμμαχίες, εταιρικές σχέσεις ή φιλίες, αλλά αποκλειστικά από στεγνά, ρεαλιστικά και ψυχρά συμφέροντα».
Καταλήγοντας, η ανάλυση του κ. Μαλκίδη αναδεικνύει μια σκληρή πραγματικότητα: σε περιόδους πολεμικών συρράξεων, οι παραδοσιακές συμμαχίες υποχωρούν μπροστά στον ψυχρό ρεαλισμό των εθνικών συμφερόντων.
Η Τουρκία, υιοθετώντας διαχρονικά τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου», επιχειρεί να θωρακιστεί απέναντι στις ανακατατάξεις του Κουρδικού ζητήματος και την ενεργειακή της εξάρτηση από το Ιράν, την ώρα που η Ελλάδα καλείται να πλοηγηθεί με στρατηγική ψυχραιμία σε ένα εξαιρετικά μεταβλητό περιβάλλον.
Σε μια διεθνή σκακιέρα όπου οι ισορροπίες αλλάζουν βίαια, το μοναδικό βέβαιο είναι πως η έκβαση των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή θα επανακαθορίσει τη δομή και τις πολιτικές επιδιώξεις όλων των δρώντων στην περιοχή.
Aλέξανδρος Κεσανλής
