Ξημέρωμα της χαραυγής
πρώτη του Φλεβάρη
έφυγε απ’ τη ζωή
το νέο παλικάρι
Ήταν δεκαεννιά χρονών
στο άνθος της ηλικίας
οι φονιάδες το χτύπησαν
με μίσος και κακία
Καθόλου δεν εδίστασαν
τα χέρια να σηκώσουν
και με μεγάλη δύναμη
τη δρεπανιά να δώσουν
Πισώπλατα τον χτύπησαν
με δύναμη μεγάλη
ευθύς αμέσως έπεσε
απ’ τη μεγάλη ζάλη
Μην με χτυπάτε ρε παιδιά
ο Άλκης παρακαλούσε
μα αυτοί με δύναμη
ο καθένας τον χτυπούσε
Γιατί με χτυπάτε ρε παιδιά;
χωρίς κάτι να κάνω;
και ούτε ποτές μου θέλησα
εγώ να σας προσβάλλω;
Μου στερήσατε τα νιάτα μου
χωρίς καμιά αιτία
τα όμορφα χαθήκανε
για μες στην κοινωνία
Μαύρισαν τα μάτια μου
πέφτει βαθύ σκοτάδι
για εμένα ο κόσμος χάνεται
και εγώ πάω στον Άδη
Κλάψετε φίλοι κλάψετε
και εσείς εχθροί χαρείτε
και εσείς μανούλα και πατέρα μου
στα μαύρα να ντυθείτε
Μάνα εσύ που έχασες
το γιο σου το λεβέντη
για σένα είναι σκοτεινά
πια τίποτα δεν φέγγει
Οι φονιάδες θέλησαν
με χάρο να παλέψω
και να φύγω απ’ τη ζωή
νωρίς να βασιλέψω
Στέλιος Ντουρανίδης
Σπήλαιο Ορεστιάδας
