Κάποτε, στα χρόνια τα παλιά μια μάνα νουθετούσε
το γιο της και του έλεγε, πως τάχα θα μπορούσε
την ευτυχία για να βρει, αν είχε κατά νου,
μόνον τα λόγια του σοφού και όχι τ’ αλλουνού!
Έλεγε: Πάρε άνθρωπο απ’ ανθρώπους και σκυλί από μάντρα,
αν θέλεις, πάντα να σε λεν ιδανικό και άντρα!
Να κάνεις την επιλογή απ’ ανθρώπους με αξία
κι όχι από παρακατιανούς, που ‘ναι στην απαξία!
Και, στο κοπάδι σου φύλακα, να παίρνεις το σκυλί,
που έμαθε τη φύλαξη από μια μάντρα καλή.
Και μην παραμυθιάζεσαι μόνο απ’ τις εμφανίσεις
ανθρώπων ή και ζωντανών που έχουνε πολλές … κλίσεις.
Νόμος σου να ‘ναι στη ζωή, να βλέπεις την ουσία.
Ποτέ, να μη θαμπώνεσαι απ’ την παραλυσία,
το όποιο περιτύλιγμα και την «ωραία» φάτσα,
γιατί, αυτά σου κάνουνε, κάποτε πολλά … φάλτσα!
Ο ΡΙΜΑΔΟΡΟΣ της Κομοτηνής
