Προκειμένου να πετύχουν, αυξημένα ψηφαλάκια,
οι πολιτικοί μας τάζουν, πολλά, πάμπολλα δωράκια.
Ο ένας τάζει, δωρεάν ταξίδια για τους νέους, έως εικοσιτεσσάρων χρόνων.
Ο άλλος; Υπερβάλλει, δίνοντας ταξίδια σε όλους, και υπεράνω των … αιώνων.
Κι εύλογα αναρωτιέσαι. Το «δώρο» αυτό, ποιος το πληρώνει;
Μήπως, η καμπούρα του συνόλου, όλα αυτά θα τα σηκώνει;
Αλλά, με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Κερδίζουνε τις εκλογές,
και έτσι πάνε, σ’ άλλα αλώνια, μ’ αυτές τις επιλογές.
Όμως, για να κινηθούν τα Μ.Μ.Μ, χρειάζονται όλα βενζίνη.
Οι τάζοντες θα την πληρώνουν; Δική τους θα ‘ναι και η ευθύνη;
Ή μήπως, θα προτείνουν, νέους φόρους στον λαό πάλι,
και θα μας βρει στα σίγουρα, νέο, καινούριο χάλι;
Και οι νέοι, πώς θα κυκλοφορούν; Με την ταυτότητα στο χέρι;
Ή θα υποδείχνουνε μάρτυρα, που αυτός δήθεν τους ξέρει;
Για να βρεθεί, αν νόμιμα, ο επιβάτης δεν πληρώνει,
Θα φτάνει, η δήλωση του μάρτυρα, κι έτσι θα τη γλυτώνει;
Όπως φαίνεται ο παροξυσμός, βρίσκεται στα ουράνια,
και όλα αυτά, για να ‘βγουνε κάποιοι, απ’ την θολή αφάνεια!
Σε λίγο και θα τάξουνε, λαγούς με πετραχήλια!
πιστεύουν δε, ότι έτσι θα γελάσουνε, κι όλου του λαού τα χείλια!
Όλοι, όλων των χρωμάτων, τάζουν κι ύστερα ξεχνούν,
και την ώρα της ευθύνης, όλα, στο «ντούκου» τα περνούν!
Άραγε, θα βρεθεί ποτέ, ένας άξιος ηγέτης,
που θα λέει πάντα αλήθεια, και δεν θα ‘ναι ποδηγέτης;
Θα κάνει, ό,τι υπόσχεται, για όλους και τη χώρα,
και θα αποτρέπει, όλα τα «άνομα» συμφέροντα, πάντοτε, εδώ και τώρα;
Ο ΡΙΜΑΔΟΡΟΣ
