Εκεί, στις Σαράντα Εκκλησιές, ο Παπαχριστοδούλου,
στης Θράκης μας γεννήθηκε, της ακόμα υποδούλου.
Τα μέρη τα πανέμορφα, τα πολυαγαπημένα,
που δεν ξεχάστηκαν ποτέ, κι ας είναι πια χαμένα!
Εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα, στο σχολείο,
μα και στη Φιλιππούπολη, στο εκεί διδασκαλείο.
Πάει στην Ελλάδα για δουλειά, ως δάσκαλος σε σχολεία
παράλληλα, όμως διάβαζε και, για άλλα… πτυχία.
Σπούδασε Φιλολογία, και με νέα ζέση τώρα,
ως καθηγητής διδάσκει, ως φιλόλογος, στη… χώρα.
Μα η μεγάλη του αγάπη, είναι οι ηθογραφίες,
και γράφει, για αθηναϊκές και θρακικές ιστορίες.
Γράφει διηγήματα πολλά, συνήθως θαλασσινά,
για γλωσσικά ιδιώματα και όλα αληθινά.
Της Θράκης τα ιδιώματα και πολλά παραμύθια,
κι όλα τα τραγούδια της, σα μια μεγάλη αλήθεια.
Γράφει και για την προσφορά, των Θρακών στους αγώνες,
και για το αίμα που έχυσαν, που δεν ήταν … σταγόνες!
Άραγε, τι περισσότερο θα μπορούσε να κάνει;
Ήταν επιστήμων κι ως άνθρωπος, δόξας του πρέπει στεφάνι!
Αθ. Παπατριανταφύλλου
