Ακούμε για ζωηρό ενδιαφέρον επενδυτών, που θα προσφέρουν νέες θέσεις εργασίας στην χώρα μας – Τι να τις κάνουμε όμως τις επενδύσεις, αν δεν μπορούμε να πουλήσουμε τα προϊόντα τους;
Θα αναφερθώ σε ένα περιστατικό πού επηρέασε καθοριστικά την τοποθέτηση μου ως προς την βιωσιμότητα νέων επενδύσεων.
Σε μια από τις επισκέψεις στην KAISER Eng’rs στο San Francisco το 1975, ήταν ο σύμβουλος σχεδιασμού του Complex ο τότε Πρόεδρος των Ελλήνων εφοπλιστών Μένης Καραγιώργης,.
Περισσότερο και από τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις και τις Τράπεζες, τον κατέστρεψαν ο φθόνος και η κακία των ανθρώπων, επροτίθετο να πραγματοποιήσει στην Πύλο, πού δεν έγινε για τους γνωστούς Ελληνικούς λόγους- ο γηραιός Edgar Kaiser, ο θρυλικός πολυεκατομμυριούχος, πού έκτος των άλλων, εφάρμοσε ατά πλοία στον 2ο Π.Π. την γραμμή Παραγωγής του Ford, ζήτησε να γνωρίσει τον αρθρογράφο τού παρόντος, νεαρό τότε Μηχανικό.
Ερώτησε ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουμε.
Με σεμνότητα αναφερθήκαμε στις γραφειοκρατικές δυσκολίες, στην ανάγκη μεγάλου δανεισμού, στην ανάγκη KNOW-HOW.
Απήντησε τότε ο πολύπειρος επιχειρηματίας:
Young man, Νέε μου, μην ανησυχείς, και λεφτά θα σου δώσουν οι Τράπεζες, και KNOW-HOW θα βρεις. Πωλήσεις έχεις;
Όταν λοιπόν, ακούμε σήμερα «Ζωηρόν ενδιαφέρον Επενδυτών», ή «αυτές οι Χ Επενδύσεις θα προσφέρουν 50.000 (!) νέες θέσεις εργασίας», ή ακόμα ότι «κοίτασμα 100 εκατ. βαρελιών θα αποδώσει έσοδα 6 δισ. Ευρώ», (λες και η τιμή του Φ. Αερίου θα είναι ύστερα από 20 χρόνια ακόμα η ίδια, και αν θα εξαχθούν οι ποσότητες αυτές), έρχεται πάντα στο νου, αυτό πού ρώτησε ο γέρο- Kaiser: Πωλήσεις έχεις;
Τι να την κάμω την επένδυση αν δεν μπορώ να πλασάρω τα προϊόντα της;
Μιαν επένδυση την κάνω για να καλύψω έναν αριθμό άνεργων, – πού όσο αυξάνει η παραγωγικότητα τόσο λιγότεροι θα χρειάζονται- ή για να παράγω πλούτο, για να κερδίσω;
Ο σεμνός Αλέξανδρος Τσάτσος στα εγκαίνια του εργοστασίου στο Μηλάκι Ευβοίας της ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, είχε πει:
«Από ένα σημείο και ύστερα, με τα επί πλέον κέρδη, ούτε δεύτερο ελικόπτερο θα αγοράσω, ούτε περισσότερο χαβιάρι θα φάω, διότι έχω και έλκος. Ό,τι βγάζω, το επενδύω σε νέες εγκαταστάσεις».
Οι βιομήχανοι δεν έβγαλαν τα λεφτά τους στην Ελβετία. Δεν σκοτώνει κανείς την χρυσοτόκον όρνιθα.
Η τωρινή μεταφορά της παραγωγικής διαδικασίας στις γειτονικές Βαλκανικές χώρες ήταν συνέπεια της σοσιαλίζουσας πολιτικής των Κυβερνήσεων, και όχι διαρροή κεφαλαίων στο εξωτερικό.
Η απάντηση στο ερώτημα «Πωλήσεις, έχεις;» ύστερα από 4 χρόνια θανάσιμης προσπάθειας, για να μην εκδιωχθεί κανένας από τον στρατό των ψηφοφόρων Δ.Υ. είναι αποκαρδιωτική.
Σε τίποτε δεν είμαστε ανταγωνιστικοί.
Ακόμα και μαϊντανό εισάγουμε από την Ολλανδία!!
Για να μπορέσουμε να πουλήσουμε, πρέπει η τιμή προσφοράς μας να είναι χαμηλότερη από όλες τις άλλες χώρες. Από τα μήλα της Χιλής, μέχρι τα κρασιά της Νοτιο-αφρικανικής Ένωσης και της Αυστραλίας, και τα λεμόνια Αργεντινής.
Τα οικονομικά στελέχη του κρατικού μηχανισμού σπουδάσανε στο Harvard, άλλα εργοστάσιο ή δίκτυο διανομής δεν έχουν δει ούτε με το κανοκυάλι.
Όσο για Marketing concept; Το ποδήλατο καβαλιέται δεν μαθαίνεται διαβάζοντας εγχειρίδιο.
Άρχισαν μόλις τώρα, ύστερα από 4 χρόνια σιωπής και βουβαμάρας να ψιθυρίζουν για ένα Σχέδιο και Προγραμματισμό δικό μας, για το πώς και τι θα παράγουμε.
Αλλά αυτό δεν μπορεί να προέλθει από άκαπνους Συμβούλους Μελετών πού ξεφύτρωσαν σαν τα μανιτάρια ελλείψει απασχόλησης, συνεργαζόμενοι με κρατικές Υπηρεσίες, αφ’ ότου στέρεψαν οι θέσεις golden boys στις Τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις.
Μελετητές για το «Πώς τα αρσενικά κουνούπια του Αφγανιστάν δεν θα τσιμπούν διπλάσιες φορές από τα θηλυκά», των διαφόρων ΜΚΟ πού εμείς πληρώνουμε.
Ούτε το Κράτος θα δώσει έναν κατάλογο πιθανών επενδύσεων, ούτε άσχετοι ιδιώτες με το εμπόριο και τις επιχειρήσεις θα βρουν την κατάλληλη βιομηχανία για αυτούς.
Ούτε η EBASCO το έκαμε μετά την άφιξη του Σχεδίου Μάρσαλ.
Και το βιβλίο του Μπάτση, άλλο σκοπό υπηρέτησε. Την ανάπτυξη και της Βαρείας Βιομηχανίας και όχι μόνον την Μεταποίηση, βάσει της σταλινικής απόψεως παραγωγής Πρώτων Υλών.
Όσο για την παρέμβαση του Κράτους, όταν πήγε να κάμει τον Βιομήχανο, απέτυχε σε όλα και σαν ΟΧΟΑ και σαν ΟΒΑ, ΕΤ-ΒΑ και σαν ΕΛΕΒΜΕ.
Ο Διοικητής της Τράπεζας Πειραιώς το γνωρίζει πολύ καλά, διότι υπήρξε για πολλά χρόνια Διοικητής της ΕΤΒΑ, και θα ήταν χρήσιμη ή πείρα του, στην σύνταξη αυτού του Σχεδίου Ανάπτυξης.
Το Κράτος έχει καθήκον μόνον να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις, να φτιάξει το Θερμοκήπιο για αυτούς πού θα ρισκάρουν μιαν επένδυση, αν βλέπουν εξασφαλισμένες Πωλήσεις.
Με αδυναμία να διαθέσω το προϊόν, τι να την κάνω την επένδυση;
Όσοι διαβλέπουν ότι θα συνέφερε να τα παράγουν εδώ αυτά πού εμπορεύονται και φέρνουν απ’ έξω, θα προχωρούσαν με την μικρότερη δυναμικότητα βιομηχανικής μονάδος, έφ’ όσον το κράτος θα είχε άρει τα αντικίνητρα. Αλλά αυτό ούτε το έκανε, ούτε προτίθεται να το κάμει.
Τα προ-απαιτούμενα του ΟΟΣΑ λιμνάζουν 6 μήνες και πλέον.
Ο άγνωστος Μηχανικός Σβώλος νωρίς το 1954 διέβλεψε ότι ο ανοξείδωτος νεροχύτης θα γενικευθεί. Χημικοί-Μηχανικοί, έφτιαξαν ηλεκτρική πορσελάνη, Το ίδιο και η ΕΒΙΟΠ.
Ο Charlie Πολίτης την APCO, Μηχανολόγοι πλαστικά ταχύπλοα και σπιράλ για ηλεκτρικές κουζίνες. Επιμελητές τής Σχολής Χημικών-Μηχανικών του ΕΜΠ, Χυτήριο Χάλυβος. Το ίδιο και Πολιτικός-Μηχανικός, άλλο.
Ήξεραν πολύ καλά όλοι τους ότι Πωλήσεις Υπάρχουν, η Ζήτηση αναμένει.
Δεν ήσαν πολυ – εκατομμυριούχοι Επενδυτές, βασίστηκαν στην δυνατότητα κάλυψης ενός ποσοστού τής Αγοράς.
Η Κίνα βεβαίως κυριαρχεί στις πωλήσεις, παγκοσμίως. Το κόστος της είναι ασυναγώνιστο με των βιομηχανικών χωρών τής Δύσης, διότι τα εργατικά της είναι μηδαμινά.
Δεν υπάρχουν στοιχειώδεις κανόνες προστασίας, χρόνου απασχόλησης, υγιεινούς, περίθαλψης, συνταξιοδότησης.
Μία άλλη χώρα για να ανταποκριθεί στην πρόκληση να ανταγωνισθεί κινέζικα προϊόντα, θα πρέπει να ισοφαρίσει την μεγάλη διαφορά πού προέρχεται από την απουσία όλων των στοιχείων κοινωνικής ασφάλισης, με μίαν παραγωγικότητα πού δύσκολα επιτυγχάνεται.
Και αυτοί θα είναι το πρόβλημα για τις επερχόμενες δεκαετίες τής βιομηχανικά ακριβής Δύσης.
Η άρση των εμποδίων διακίνησης υλικών και υπηρεσιών, εξ αίτιας της τεχνολογικής έκρηξης οδήγησε στην μη αναστρέψιμη παγκοσμιοποίηση, πού δημιουργεί τα προβλήματα «Πωλήσεις έχεις;».
‘Επιβάλλεται λοιπόν να δούμε το πρόβλημα της Ανάπτυξης από την σκοπιά της διάθεσης, και όχι της προσέλκυσης κεφαλαίων.
Βασ. Διον. Αναστασίου
