Συνέταιρός μας, έγινε η Εφορία, που δημεύει το 80% του εισοδήματος των παραγωγικών Ελλήνων – Δεν συμφέρει πια να δουλεύουν – Γνωρίζει κανείς που πηγαίνει ο φόρος Αλληλεγγύης;
Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ, επιμένει με σειρά δημοσιευμάτων της, ότι η λεγόμενη κοινωνική πολιτική, όλων των Κυβερνήσεων, υπέρ των οικονομικά αδύναμων, οδηγεί ουσιαστικά στην τεμπελιά και τον παρασιτισμό.
Μόνο που τώρα πλέον τα φαινόμενα της άγριας φορολογικής αφαίμαξης των Επαγγελματιών και Επιχειρηματιών, που παράγουν τον πλούτο της Ελλάδος, μετά την υπερήφανη διαπραγμάτευση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, έχουν οδηγήσει τους Έλληνες σε πτωχοποίηση, που οδηγεί σε “Μαδουροποίηση” της Χώρας.
Διαβάστε το κείμενο της “Εστίας” που σήμερα αναδημοσιεύουμε:
***
Η σκηνή εξελίσσετε στο γραφείο του Πρωθυπουργού στο Μέγαρο Μαξίμου, την περιγράφει ο Γιάνης Βαρουφάκης στο νέο βιβλίο του, και ίσως είναι η σημαντικότερη από όλες όσες έχουν δει το φως της δημοσιότητος, ακόμη και τις πλέον «πιπεράτες».
Είναι άνοιξη του 2015 και ο Τσίπρας έχει παραμερίσει προσωρινός τον Βαρουφάκη από την διαπραγμάτευση του Brussels Group στο οποίο μετέχουν ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο Γιώργος Χουλιαράκης.
Κατά την διάρκεια των συζητήσεων, η ελληνική αντιπροσωπεία δέχεται πλεονάσματα ύψους 3,5% του ΑΕΠ σε μακροχρόνια βάση, προκειμένου να πεισθούν οι δανειστές να άρουν τις επιφυλάξεις τους και να υπογράψουν συμφωνία.
Στην πραγματικότητα ζητούν να πληρώνει ο ελληνικός λαός μέσω της ετησίου φορολογίας μεγάλο τμήμα του χρέους και δι’ αυτού του λόγου να εγγυηθεί την αποπληρωμή του.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που μέχρι εκείνη την στιγμή φαντασιώνετο διεθνείς διασκέψεις τύπου 1953 για την διαγραφή του χρέους, την στιγμή εκείνη, την στιγμή που εδέχθη πλεονάσματα ύψους 3,5% για τα πολλά επόμενα χρόνια, ουσιαστικός απεδέχθη την δήμευση του εθνικού εισοδήματος σε ετήσια βάση.
Ο Τσίπρας -επιστρέφουμε στο βιβλίο Βαρουφάκη- έχει σε γραπτό κείμενο τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει οι συνεργάτες του στις Βρυξέλλες, αλλά δεν τολμά να τις ανακοινώσει στον υπουργό του.
Αφήνει τα χαρτιά στο τραπεζάκι όπου συνηθίζει να πίνει τον καφέ με τους συνεργάτες του και προσποιείται ότι θέλει να πάει στην τουαλέτα.
Όση ώρα λείπει, ο Βαρουφάκης δεν αντιστέκεται στον πειρασμό να βάλει χέρι στα έγγραφα που έχει αφήσει μπροστά του ο Πρωθυπουργός και ρίχνει κλεφτές ματιές σε αυτά.
Έκπληκτος διαπιστώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται σε υψηλοτάτη φορολογία για τα πολλά επόμενα χρόνια και, όταν επιστρέφει ο Πρωθυπουργός, του διαμαρτύρεται.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για την πιο σημαντική στιγμή της νεωτέρας Ιστορίας μας. Με τα έγγραφα εκείνα καταδικάζονται οι Έλληνες πολίτες για τα πολλά επόμενα χρόνια σε καταναγκαστικά έργα υπέρ των δανειστών.
Ο κόπος τους, ο ιδρώτας τους, ο μόχθος τους δεσμεύεται ως εγγύηση για την αποπληρωμή του χρέους.
Τα επίχειρα αυτής της εξοντωτικής δημοσιονομικής πολιτικής τα ζουν οι Έλληνες αυτές τις ημέρες στα γκισέ των τραπεζών καταβάλλοντας την πρώτη δόση των φορολογικών υποχρεώσεών τους για τα εισοδήματα του 2016.
Οι φόροι είναι συντριπτικοί και καταστρέφουν, ισοπεδώνουν την μεσαία τάξη. Τα σοσιαλιστικά κριτήρια φορολογήσεως που επινόησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχουν ως αποτέλεσμα πρώτο και κύριο να δημεύεται το 80% του εισοδήματος όλων όσοι θεωρούνται παραγωγικοί Έλληνες.
Οι δυσβάστακτοι φορολογικοί συντελεστές που εφαρμόζονται στα μεσαία και υψηλά εισοδήματα αφαιρούν κάθε κίνητρο για εργασία από τους παραγωγικούς Έλληνες.
Το αυτό και τα τρελά ποσά που καλούνται να πληρώσουν ως φόρο αλληλεγγύης· ουδείς γνωρίζει που πάνε τα λεφτά της αλληλεγγύης.
Στην πραγματικότητα οι παραγωγικοί Έλληνες διαπιστώνουν ότι δεν συμφέρει ούτε να δουλεύουν ούτε να παράγουν, καθώς έχουν συνέταιρο την Εφορία.
Αντιθέτως, όλες οι ρυθμίσεις που έχει ψηφίσει αυτή η Κυβέρνηση, της οποίας τα στελέχη υπερηφανεύονται ότι προηγείται στις δημοσκοπήσεις στα αδύναμα στρώματα, έχουν ως τελικό στόχο αυτό που στην τρέχουσα πολιτική ορολογία ονομάζεται δυνάμεις του παρασιτισμού.
Πρόκειται για κοινωνικά στρώματα είτε μειονότητες, είτε αλλοδαποί, είτε τρίτοι πού καταφέρνουν ακόμη και σήμερα να αποκρύπτουν την φορολογητέα ύλη, να μην πληρώνουν ούτε τους ελάχιστους φόρους που τους αναλογούν αλλά και να τυγχάνουν των ευεργετημάτων του νεοσυριζέικου κοινωνικού κράτους χωρίς να τα δικαιούνται.
Εάν υπάρχει, λοιπόν, μια στιγμή την οποία πρέπει να απομονώσουμε και να αναδείξουμε -ο Βαρουφάκης που ψήφισε το τρίτο μνημόνιο και τα υψηλά πλεονάσματα δεν το δικαιούται- είναι ακριβώς αυτή:
η στιγμή που ο Πρωθυπουργός της χώρας δέσμευσε το εισόδημα των Ελλήνων με τα υψηλά πλεονάσματα που απεδέχθη εκείνη την άνοιξη.
Τα δε φουσκωμένα εκκαθαριστικά που λαμβάνουμε σήμερα είναι αποτέλεσμα εκείνης της υπερήφανης διαπραγματεύσεως.
Και αν έπρεπε να συσταθεί εξεταστική, κύριοι της Αντιπολιτεύσεως, θα έπρεπε να συσταθεί ακριβώς γι’ αυτό για το κόστος του τρίτου μνημονίου, όχι για το κόστος μίας εξόδου από την Ευρωζώνη, που δεν συνέβη ποτέ.
