Σκέψεις μου

Σκέψεων αμέτρητο βάθος

ψυχής ξελόγιασμα

σαν μαύρη νύχτα ο καημός

σαν καταχνιά μαυρίλα.

Κάποια αρχή

 η ψεύτικη ελπίδα,

κρέμεται στο υφάδι της αράχνης,

ξεπερνά το νου του απελπισμένου.

Ξεμείναν οι σκέψεις,

μόνες αραχνιασμένες

της καταχνιάς σκοτάδι,

στο χρόνο απομεινάρι.

Χρόνε, τις σκέψεις μου

μην προλάβεις να σβήσεις,

όλες,  έστω και αργά

θέλω να τις γνωρίσει.

Γεώργιος Χ.Τσαρακτσίδης

Αλεξ/πολη