Το σκοτάδι απλώνεται συνεχώς,
Στα έγκατα της ψυχής,
Έσβησε του λυχναριού το φως.
Τώρα σκοτάδι παντού,
Πικρόχολα λόγια του λένε,
Τα μάτια που μες το βαθύ
Σκοτάδι συνεχώς κλαίνε.
Σκοτάδι παντού
Το φως έχει νικηθεί, έχει χαθεί.
Το σκοτάδι παντού επικρατεί,
Η ανθρωπότητα βαδίζει στα τυφλά,
Κι’ ας φεγγοβολούν δισεκατομμύρια
Λαμπιόνια στον κόσμο σ’ όλο το ντουνιά.
Σκοτάδι παντού,
Στην καρδιά στην ψυχή και στο νου
Αισθάνομαι οργή,
Χάθηκε το αληθινό φως στη ζωή,
Έφυγε χωρίς γυρισμό,
Σκοτεινά τα βλέπω
Όλα τώρα και ανησυχώ
Μια ηλιόλουστη μέρα
Με θάρρος θα επιδιώξει
Το σκοτάδι να διώξει,
Με γλυκόλογα αρχίζει,
Αυτό αντιστέκεται, δε μιλά,
Τα μάτια του γουρλώνει την αγριοκοιτά.
Όμως σε λίγο, αργά, αργά,
Ήσυχα, ήρεμα, φεύγει
Και την αποχαιρετά ,
Η μέρα χαρούμενη χαμογελά,
Που έδιωξε το σκοτάδι την καταχνιά
Και ήρθε το φως, η ζωή, η χαρά.-
