Πυκνού σμαριού πουλί στερνό
πού ταξιδεύεις και πετάς;
Μικρό πουλάκι μου σεμνό
γη, πού γυρεύεις;
- Advertisement -
Κάθ’ ένας λόφος και βουνό
κάθ’ εκκλησάκι αλαργινό
χάδι στο δρόμο σου
μα εσύ δε γαληνεύεις.
Ήσουν στο κρύο του βοριά
κι αδημονούσες στις αυλές
στις ανθισμένες μυγδαλιές
να κελαηδήσεις
κι όμορφες θύμησες παλιές
σε παρακίνησαν εχθές
άνθη, μπουμπούκια και χαρές
να συναντήσεις.
Στην άσπρη αχλή του πρωινού
η μαύρη κάννη κυνηγού
σαν μάτι Κύκλωπα τρανού
σε σημαδεύει
έρμο πουλάκι μου, φτωχό
ταξίδι έκανες στερνό
κ’ ειν’ η ψυχή σου συννεφιά
που ταξιδεύει.
Μαυρομουστάκης Χ.
Αλεξανδρούπολη
