Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν οι πολίτες στις προσεχείς εκλογές, χωρίς ιδεολογικές εμμονές και προκαταλήψεις
Η χώρα μας βρίσκεται σε βαθύτατη παρακμή και η ευθύνη γι’ αυτό βαρύνει αποκλειστικά τη σημερινή κυβέρνηση των Σύριζα-Ανέλ.
Η παρακμή είναι πολιτική, γιατί η κυβέρνηση των κομμουνιστών-ακροδεξιών διχάζει τον ελληνικό λαό και τα κόμματα, ακόμη και σε εθνικά θέματα, και αρνείται την ειλικρινή συνεργασία και τη συναίνεση μαζί τους- κοινωνική.
Γιατί οι ενέργειές της και οι οικονομικές παροχές έχουν ταξικό χαρακτήρα, όπως το τόνισε πολλάκις ο υπουργός Οικονομικών, ενώ παράλληλα καταστρέφει βάσει σχεδίου την μεσαία τάξη, πού δεν μπορεί να ελέγξει και επομένως τη θεωρεί εχθρό της οικονομική.
Γιατί φτωχοποίησε το σύνολο του λαού, διώκει επενδυτές και επενδύσεις, πού μόνο αυτές μπορούν να βγάλουν τη χώρα από την αδράνεια, την ύφεση και τη φτώχεια, έχει απορροφήσει με τη φορομπηχτική φορολογία της κάθε ικμάδα επιχειρήσεων και πολιτών, επιδιώκει συνειδητά την προλεταριοποίηση όλων των ατόμων, για να τους ελέγχει πολιτικά πιο εύκολα, όπως γινόταν στη Σοβιετική Ένωση και με παράνομες συνήθως προσλήψεις στον δημόσιο τομέα, οικονομικές παροχές και διανομές χρημάτων -βλέπε κοινωνικό μέρισμα, έκτακτη επιδότηση στους κτηνοτρόφους και άλλα- προσπαθεί να επηρεάσει τους ψηφοφόρους ενόψει των επερχόμενων τετραπλών εκλογών τον προσεχή Μάιο, για ευρωβουλή, δήμους, περιφέρειες και κατά τα φαινόμενα και το ελληνικό κοινοβούλιο.
Η κυβέρνηση εργάζεται αόκνως για να εμβαθύνει την παρακμή, επιτρέποντας σε κουκουλοφόρους, αναρχικά και εμπαθή άτομα, να καταστρέφουν τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία και να δυσφημούν τη χώρα διεθνώς, να έχουν υπό κατάληψη κτίρια και πανεπιστημιακές σχολές και να συμμαχούν μέ έμπορους ναρκωτικών και άλλους ποινικούς για την κατεδάφιση της χώρας μας.
Προσφάτως, με την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και του θανάτου του Γρηγορόπουλου άφησαν όλα τα εξτρεμιστικά στοιχεία, πού χαϊδεύει η κυβέρνηση, να ξεχυθεί το μίσος τους για την πατρίδα μας, καίγοντας, καταστρέφοντας και λεηλατώντας τη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης, αυτοκίνητα, καταστήματα, τον σταθμό τού μετρά στη Θεσσαλονίκη και οργανώνοντας ημέρες και νύχτες τρόμου στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, με την ανοχή της αστυνομίας, που βέβαια εκτελούσε κυβερνητικές εντολές.
Και ύστερα από όλα αυτά υπουργοί είχαν το θράσος να πουν δημόσια ότι φέτος οι καταστροφές ήταν λιγότερες από παλιότερα, ωσάν να λυπούνταν για την υποτιθέμενη μείωσή τους.
Παράλληλα, ο πρωθυπουργός τόνιζε από τη Μόσχα ότι η χώρα μας επιθυμεί τις ξένες επενδύσεις, ωσάν να επρόκειτο για ανέκδοτο.
Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης είναι πολύ απλή: κατεδαφίζει την οικονομία, φτωχοποιώντας τη μεσαία τάξη, που είναι η ραχοκοκαλιά της, σαμποτάρει τις επενδύσεις -βλέπε Ελληνικό, Σκουριές Χαλκιδικής- ευνοεί την ανεργία και τα μεροκάματα πείνας και αντί να δημιουργεί επενδύσεις και χιλιάδες θέσεις εργασίας, μοιράζει χαρτζιλίκια εκεί πού νομίζει ότι την ψηφίζουν, εξοντώνοντας παράλληλα με τους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές, όσους ακόμη έχουν δουλειά στον ιδιωτικό τομέα και δίνοντας αυξήσεις στον άχρηστο δημόσιο τομέα.
Δεν ενδιαφέρεται για τη δημιουργία πλούτου, γιατί κατά βάθος τον μισεί.
Διανέμει ό,τι ψίχουλα περισσεύουν στους ανθρώπους της, μέ ταξικά κριτήρια.
Με δύο λόγια,”εξαιτίας τής κυβερνητικής πολιτικής, τρώμε τις σάρκες μας ως κράτος και λαός.
Αυτή είναι η έσχατη μορφή παρακμής, που οδηγεί στον θάνατο κράτος και λαό, και αυτό δεν το αντιλαμβάνονται οι κυβερνώντες.
Όταν το καταλάβουν, θα πει ο αρχηγός τους, με την ιδιάζουσα παιδική αφέλεια πού τον κατέχει, το γνωστό: είχα αυταπάτες, κατά μίμηση τού δασκάλου του πού το είχε διατυπώσει στα λατινικά: mea culpa (τα λάθη μου).
Αυτά, ενώ οι τέως σύντροφοί τους, από το πεζοδρόμιο πλέον, υποστηρίζουν ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός -φτώχειας και μιζέριας προφανώς.
Είναι φανερό ότι στις προσεχείς εκλογές το ερώτημα πού θα τεθεί στους ψηφοφόρους είναι απλό, χωρίς ιδεολογικές εμμονές και προκαταλήψεις: τί θέλετε, δουλειά ή χαρτζιλίκι;
Δουλειά με αξιοπρέπεια και προοπτικές για σας και τα παιδιά σας, ευημερία για όλους, χώρα μέ ανάπτυξη, τάξη και ασφάλεια, κράτος δικαίου, ή χαρτζιλίκι σοβιετικού τύπου, με τρόμο, ανασφάλεια και δουλοπρέπεια- ελευθερίες και δημοκρατία, ανοιχτούς ορίζοντες, δημιουργικό μέλλον για όλους ή κλειστή, φτωχή κοινωνία, χωρίς προοπτικές.
Μπορείτε να διαλέξετε και η επιθυμία σας θα γίνει σεβαστή, γιατί αν συνεχιστεί ή παρούσα πολιτική και οικονομική κατάσταση, στις μεταπροσεχείς εκλογές, ίσως δε θα έχετε τέτοια δυνατότητα επιλογής.
Οι Μαδούρο, κόκκινοι ή μαύροι καραδοκούν, για να επιβάλλουν τα δικά τους οράματα και να πειραματιστούν και αυτοί σε βάρος τού ελληνικού λαού.
Πρέπει να προσέξουμε όλοι, γιατί οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, καθώς και οι μεταπροσεχείς βουλευτικές, θα γίνουν μέ απλή αναλογική και θα οδηγήσουν στο χάος και την ακυβερνησία.
Γι’ αυτό χρειάζεται μία πλήρης κυβερνητική αλλαγή, που θα επαναφέρει λογικά εκλογικά συστήματα, που επιτρέπουν την ορθή διακυβέρνηση του τόπου γενικά, τών δήμων και περιφερειών.
Αρκετό κακό έκαναν οι σημερινοί κυβερνώντες. Φτάνει πια!
Παναγιώτης Μποκοβός
Διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών,
πρώην Υφυπουργός Οικονομικών
