Το αθάνατο νερό

Πού μπορώ να βρω στον κόσμο αυτό
ένα ποτήρι αθάνατο νερό,
μ΄αυτό να σε ποτίσω
μήπως σε ξαναναστήσω.

Δεν χάρηκες ό,τι πόθησες.
Δεν έζησες ό,τι θέλησες.
Σου έφυγαν μέσα απ΄τα χέρια
της ευτυχίας τα περιστέρια.

Κρίμα, άδικο, μοιραίο,
αντί να ζήσεις κάτι ωραίο,
πόνεσες και έκλαψες
γιατί ν΄αγαπάς δεν έπαψες.

Άδικη και σκληρή η ζωή
δε σου ΄φερε τη χαραυγή
μόνο βαρύ φορτίο 
που σκέπασε της χαράς το πεδίο.

Η αγάπη που έδωσες απλόχερα
δε βρήκε ανταπόκριση ταυτόχρονα
γιατί και η άλλη καρδιά 
ήταν πληγωμένη βαθιά.

Κουβαλούσε παρελθόν πονεμένο
κι έβλεπε κάθε τι μακρινό,ξένο.
Δεν ένιωθε τη ζεστασιά
που έστελνε η δική σου αγκαλιά.

Δεν ήτανε καρδιά σκληρή
Ήταν απλά φοβισμένη και δειλή.
Δεν μπορούσε να ξανοιχτεί
δεν είχε την τόλμη να πειστεί.

Έτσι άφησε να τα πάρει όλα 
το δυνατό ρεύμα,
την αγάπη, την τρυφερότητα,
το γλυκό νεύμα.

Κι όταν κατάλαβε το λάθος της,
έμεινε να αναζητά το πάθος της.

Τάνια  Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη