Φθινόπωρο

Πάλι ξεντύνεται το δέντρο

Κάτω απ’ το τελευταίο φύλλο

μακριά απ’ το κορμί

κιτρινίζουν οι πόθοι

Η δροσιά γυαλίζει χιονόλευκη

Κάτω απ’ το φυλλοσκέπασμα

λαχταρά η μητέρα γης

τον χειμωνιάτικο ύπνο

Σε λίγο ο μανιασμένος αγέρας

θα κυριαρχήσει πάνω στη σιγή

Σε λίγο θ’ απλωθεί το σύννεφο

μαύρο πάνω απ’ τον ορίζοντα

Τη φωνή

της απελπισίας

της κρυφής ελπίδας

κανείς δεν θα την ακούσει

ώσπου να έρθει η Άνοιξη

Δημήτρης Κ. Κοσμίδης

Stuttgart