Κλεμμένα όνειρα,
κλεμμένη χαρά,
η μαύρη μέρα,
έφερε μπόρα.
- Advertisement -
Ύπουλη, δυνατή η καταιγίδα,
πλήγωσε, καρδιά κι ελπίδα,
ήρθε για δεύτερη φορά,
κι έφερε, μεγάλη συμφορά.
Πότε θα φύγει η γκρίζα καταχνιά;
πότε θε νάρθει και πάλι ξαστεριά;
Τ’ ορίζοντα το ουράνιο τόξο,
να φωτίσει τις καρδιές του κόσμου.
Σε χείλη πικραμένα,
να φθάσει πάλι η ώρα,
να χαμογελάσουν ξανά,
όχι αύριο, σήμερα, τώρα.
Το φεγγάρι τ’ αστέρια, σβήσανε,
το ξημέρωμα έφθασε,
ο ήλιος φεγγοβόλησε,
η καινούρια μέρα έλαμψε.
Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης
Αλεξανδρούπολη
