Γάμοι, χαρές και πανηγύρια.
Φωτοβολίδες πάνω απ’ τα κεραμίδια
αστράφτουν στον ουρανό
με θόρυβο τρανό.
Μέσα στην τρελή χαρά το ζευγάρι.
Το ίδιο κι όσοι κρατάνε το φανάρι.
Το εκκλησίασμα χαιρετά,
ευχές από την καρδιά σκορπά.
Ακολουθούν γλέντια και χοροί.
Άνοιξαν οι έβδομοι ουρανοί.
Διασκέδαση ως τα ξημερώματα
και μετά η συνέχεια στα παπλώματα.
Περνούν μερικά χρόνια που
γράφουν κάποια ιστορία.
Έρχονται παιδιά στην πορεία.
Κάποτε θυμούνται ότι δεν ταιριάζουν
και το διαζύγιο σχεδιάζουν.
Φταίει το τρίτο πρόσωπο;
Είναι ασυμφωνία χαρακτήρων, κάτι απρόσωπο;
Πάντως στο δικηγόρο καταλήγουν
χωρίς να μπορούν να το αποφύγουν.
Και τα κακόμοιρα παιδιά;
Νοιάστηκε κανείς γι’ αυτά;
Ή μόνο την πάρτη τους κοιτούν
και γι’ αυτά αδιαφορούν;
Αυτά συμβαίνουν καθημερινώς.
Φαινόμενα που γίνονται ανηλεώς
γιατί έπαψε να υπάρχει ηθική
και η αμαρτία και αλαζονεία επικρατεί.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
