Πάγωσε, όταν άκουσε για χωρισμό.
Δεν το περίμενε ποτέ αυτό.
Όλα γύρω θάμπωσαν του κόπηκε η θωριά.
Όλα μάτωσαν σαν πληγή βαθιά.
Κι όμως ήταν γεγονός
χωρίς να είναι αιτία αυτός
βρέθηκε να χάνεται απ΄τα πόδια του η γη,
έμεινε χωρίς φτερά πουλί.
Χωρισμός λέξη βαριά
που φέρνει πόνο στα σωθικά,
μαραίνεται σα λούλουδο η καρδιά
κι έρχονται τα αναφιλητά.
Τόσα χρόνια κοινής ζωής
πεταχτήκαν καταγής.
Βασίλεψε η αδικία
που είναι μεγάλη αμαρτία.
Πού πήγαν του γάμου οι υποσχέσεις
πως δε θα υπάρξουν διενέξεις
θα κυλήσουν όλα ρόδινα και ομαλά
με αγάπη ειλικρινή και βαθιά.
Τώρα βλέπουμε τη μοίρα δυνατή
να τους χωρίζει ανεπιστρεπτί
να παίρνει ο καθένας το δρόμο του
με φορτίο βαρύ στον ώμο του.
Υπήρχαν και τα παιδιά
που πικραθήκανε κι αυτά
που είδανε τους γονείς
να είναι πολεμοχαρείς.
Μοίρα αδυσώπητη και κακή
πού οδηγείς χωρίς να σκεφτείς!
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
