Στις μέρες μας, ό,τι γίνεται, φταίει ο πρωθυπουργός,
Αντίθετα με άλλες εποχές, που αυτός ήταν(;) … αργός!
Για ό,τι γινόταν υπεύθυνοι, ήταν οι υπουργοί,
οι διορισμένοι απ’ αυτόν, ωσάν μικροί … ταγοί!
Φαίνεται, πως άλλαξαν οι καιροί, και οι ευθύνες τώρα πέφτουν,
μόνον σε έναν πρωθυπουργό, και όλοι οι άλλοι … απέχουν!
Αλλά, κάποιος παλιός πρωθυπουργός, στα απομνημονεύματά του,
αποκαλύπτει, ότι στη θητεία του, πράγματα συνέβαιναν άθελά του.
Όριζε συνεργάτες του, που δεν ήξεραν τι κάνουν,
και για άλλους πεντάρα δεν έδινε, και αν το … παρακάνουν.
Κι όμως, σήμερα θέλει να ακουστεί, πως ανένηψε για όλα,
και να στεφθεί ξανά πρωθυπουργός, με μια νέα παρόλα.
Δικαιολογίες πολλές έγραψε, στις σελίδες ενός βιβλίου,
νομίζοντας, πως απευθύνεται σε μαθητές, Δημοτικού Σχολείου.
Και το πιστεύει φαίνεται, πως τους Έλληνες θα ξεγελάσει,
και στο θώκο του πρωθυπουργού, πολύ γρήγορα θα φτάσει.
Αλλά, αν οι Έλληνες αποδεχτούν, και πάλι να γυρίσει,
Θα ‘ναι άξιοι της μοίρας τους, αν τους ξανακυβερνήσει!
Λένε ότι, «το δις εξαμαρτείν, ουκ ανδρός σοφού».
αλλά και το δις «πλανηθήναι», δεν είναι ίδιον γνωστικού Λαού!
Και εδώ θα πρέπει να λεχθεί. Σαν τι νομίζουν οι πρωθυπουργοί;
Πως, οι Λαοί είναι πρόβατα, και μένουν πάντα αργοί;
Και ας δοθεί απάντηση στο μέγα δίλημμα: Θα κάνουνε πειράματα;
Ή ορθά σκεπτόμενοι, θα δούνε αλλιώς … τα πράγματα;
Α. Παπατριανταφύλλου
