Κάτω από αφέγγαρη βραδιά
μες του μυαλού του τη φωλιά
ταξίδια κάνει όμορφα, μακρινά
σε μέρη μαγευτικά, φανταστικά.
Είναι παρέα με το κορίτσι
που του κάνει κι άλλο καπρίτσι
και τον φέρνει σε παραζάλη
να μην μπορεί να ανασάνει.
Ποιος Θεός και ποια Μαντόνα
καταγράψαν το μεγάλο αγώνα
που έδωσε για να την κατακτήσει
χωρίς να καταφέρει τελείως να αποκτήσει.
Ω! μεγάλε θεέ του έρωτα και της αγάπης
πως γίνεσαι μερικές φορές σατράπης
τον άνθρωπο καταδυναστεύεις
και το μυαλό του αχρηστεύεις.
Γιατί αν δοθεί ολοκληρωτικά
τότε πλέον θα είναι αργά
απ΄ την παγίδα να ξεφύγει
και να βρει σωτηρίας σανίδι.
Δυο λέξεις περίμενε να ακούσει
το σ΄ αγαπώ με χαρά να τον λούσει,
δυο λέξεις που ποτέ δεν ειπώθηκαν
απ΄ τα χείλη της που δε δόθηκαν.
Αγάπες που περνούν στην ιστορία.
Αγάπες που τις γράφουν τα βιβλία.
Άλλοτε με θετικές εξελίξεις
κι άλλοτε με οδυνηρές καταλήξεις.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
