Δε συναντάς εύκολα στη γη
τέτοια αγάπη αγνή και αληθινή
να τα δίνει όλα στο φως
και να απλώνει σαν κισσός.
Να φορτίζει με δύναμη μια ψυχή,
να σφραγίζει για πάντα μια ζωή,
να περνάει μέχρι το μεδούλι,
να κάνει γίγαντα το μικρούλι.
Αγάπη που να τη γράφει το βιβλίο,
να παλεύει ηρωικά κάθε θηρίο,
ως τα ουράνια να πετάει
και τον κόσμο να κυβερνάει.
Θυσία για την αγάπη αυτή
προς τη νίκη πάντα να οδηγεί,
να χαρίζει, να γλυκαίνει, να απαλύνει,
τη ζωή να ομορφαίνει, να ευκολύνει.
Δρόμος με λουλούδια στρωμένος,
με όνειρα και ελπίδες πλεγμένος,
να οδηγεί σε αισθήματα αγνά,
να ενώνει τα χέρια γερά.
Ψίθυρος να βγαίνει απ΄ τα χείλη γλυκός,
να λάμπει σαν ήλιος, σα Θεός,
η λέξη αγάπη να γεμίζει τα σωθικά,
να δίνει στην παγωνιά ζεστασιά.
Έτσι ήτανε η αγάπη αυτή
πλούσια σε χαρίσματα, σε αρετή,
που μόνο έδινε, ήτανε προσφορά,
χωρίς να ζητά ανταλλάγματα ακριβά.
Τάνια Στεφάνου-Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
