Λόγω ηλικίας η μνήμη εξασθενεί.
Αυτή που ήταν πάντα δυνατή.
Το πρώτο που ξεχνάμε είναι τα ονόματα.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτά.
Πού έβαλα τα κλειδιά;
Έχασα τα γυαλιά.
Κάπου άφησα την ομπρέλα.
Κάτι ήθελα να πάρω και το ξέχασα.
Και πολλά άλλα τέτοια ακούς καθημερινά
από ανθρώπους που είναι στην ίδια γενιά.
Αλλά κι εσύ δεν υστερείς.
Όλο και κάτι θα ψάχνεις να βρεις
αφού στο μυαλό σου έχεις πολλές σκοτούρες
και γεμίζει με θολούρες.
Φταίνε οι έννοιες οι πολλές.
Δεν είναι μόνο φαγητό και καναπές.
Φταίει όμως και η ηλικία
που δεν κάνει απεργία.
Κυλάει ο χρόνος βιαστικά.
Σου ασπρίζει τα μαλλιά.
Θέλεις δε θέλεις θα χαθεί
η μνήμη σου η καθαρή.
Αυτό να ΄ναι ομολογείς
και προσπαθείς κατά το δυνατόν
σωστά να λειτουργείς.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
