Νομιμοποιούμε την υπεξαίρεση από τους Σκοπιανούς, του ονόματος που υποκρύπτει αλυτρωτισμό, αντί να τον εξαλείψει
Πάνω στα όσα γράφονται, ακούγονται και προβάλλονται για το τόσο καυτό θέμα, θα ήθελα να προσθέσω κάποιες επισημάνσεις, κατά το δυνατόν σε χρονολογική σειρά, που είναι σε πολλούς άγνωστες.
Δεν γνωρίζω αν είναι δυνατόν να γυρίσει το ρολόι των αποφάσεων και συμφωνιών πίσω, με τα τεκμηριούμενα και αντιμαχόμενα σημεία πού παραθέτω, όμως η συνείδησή μου επιβάλλει να έλθουν στο φως άγνωστες ίσως σε πολλούς πτυχές:
– 1914-18: βιβλία και ιστορικά κανάλια μιλούν για Μακεδονικό Μέτωπο.
Αν το βάθος του ήταν ή εννοούνταν πάνω από τις Σέρρες, όπου το σημερινό σύνορό μας με τα Σκόπια, ας μας το διευκρινίσει κάποιος -ίσως ιστορικός.
– 1956: βρήκα βιβλίο στη Θεσσαλονίκη με τίτλο: «Μοναστήρια της ελληνικής και σέρβικης Μακεδονίας».
– 1960-70: πηγαινοερχόμουν για σπουδές και εμπόριο στη Δυτική Γερμανία με το τότε Akropolis Express.
Μόλις έμπαινε το τρένο στη Γευγελή, αφήνοντας την Ειδομένη, κάναμε κάμποσες ώρες να διασχίσουμε την τότε Γιουγκοσλαβία. Έτσι συζητώντας με «γιουγκοσλάβους» στο κουπέ έβγαινε τότε η είδηση, ίσως τότε δεν είχε άξια, σήμερα όμως έχει:
– Ρωτώντας μια γριά πως μιλάει τόσο καλά ελληνικά έλαβα την απάντησή της, αφρού προηγουμένως κοίταξε λοξά δεξιά και αριστερά; «Είμαι Μακεδόνα παιδάκι μου».
-Όσο μέναμε μέσα στο βαγόνι στη Γευγελή, δεν επιτρεπόταν η κάθοδος ενόσω γινόταν έλεγχος διαβατηρίων, Βλέπαμε κάποιον τύπο με τραγιάσκα απέξω να βαδίζει πάνω-κάτω σαν να ψάχνει κάτι ή κάποιον!
Ένας Έλληνας συμφοιτητής για να τον πειράξει άρχισε να σφυρίζει το γνωστό: «Δεν τα την πάρουμε ποτέ την γη των Μακεδόνων», οπότε ο τύπος γυρίζοντας του πετάει δυνατά ένα: «Είσι μιγάλ’ μάρκα»!!
– Συζητώντας μάθαμε ότι παρότι οι «ντόπιοι» μιλούσαν με βουλγαρικό ιδίωμα δεν μπορούσαν να δηλώσουν ότι είναι βουλγαρικής καταγωγής, διότι ο Τίτο τους απειλούσε με φυλάκιση αν δεν δήλωναν «μακεδόνες». Αυτό ήταν πλύση εγκεφάλου σε όλο το πληθυσμιακό «μακεδονικό» μωσαϊκό.
– 1976; Κατεβαίνοντας οδικώς από το Αννόβερο στην Αθήνα κάναμε στάση στα Σκόπια για ανεφοδιασμό.
Έβλεπα τουρκόγυφτους να σέρνουν ξεσέλωτα άλογα με τριχιά μέσα στους δρόμους.
Το λέω λόγω και του μελαμψού χρώματος που είχαν, όχι για λόγους ρατσισμού αλλά για επίταση του χαρακτηρισμού «μωσαϊκό».
Ξαναείδα τέτοιους στην προ ημερών προβολή της διαδήλωσης κατά του Ζάεφ στα Σκόπια να προηγούνται με νταούλια της πορείας. Άραγε να ήταν απόγονοι του Μεγαλέξανδρου;;;
-1967-69: Υπηρετώ ως σμηνίας στην Α3/ΓΕΑ.
Στους αναρτημένους χάρτες δηλωνόταν με μεγάλα γράμματα ότι απαγορεύεται η υπερπτήση πάνω από χώρες του ανατολικού μπλοκ και φυσικά της τότε Γιουγκοσλαβίας.
Σε μελέτες που κάναμε συγκρίνοντας τις αεροπορίες των Βαλκανίων γειτόνων μας υπήρχαν συγκριτικά στοιχεία αλλά και οι στρατιωτικοί όρκοι των χωρών, όπως και η μετάφραση του ελληνικού στρατιωτικού όρκου στη γλώσσα τους.
Δεν πήγε τότε το μυαλό μου ότι υπήρχε μετάφραση και στη «μακεδονική-σκοπιανή» γλώσσα που έμοιαζε με την βουλγαρική, αφού ήταν ιδίωμά της, αρχίζοντας με το: «I am Greek» = Είμαι Έλλην».
Οι προϊστάμενοί μου αξιωματικοί, υψηλόβαθμοι επιτελείς σχολίαζαν ότι η περιοχή αυτή παρότι ομοσπονδιακά συνδεδεμένη με την τότε Γιουγκοσλαβία ήταν ουσιαστικά ένα δεύτερο βουλγαρικό κράτος σαν περισπωμένη πάνω από τα σύνορά μας.
– 1991: Βρίσκομαι στο Brno της Τσεχίας, στο εργοστάσιο γραφομηχανών Consul, διαπραγματευόμενος την κατασκευή ποσότητος χειροκινήτων γραφομηχανών με ελληνολατινικό πληκτρολόγιο.
Μόλις έδειξα το σχέδιο του πληκτρολογίου ο ένας από τους συνομιλητές μου δηλώνοντας ότι δεν του ήταν άγνωστο το πληκτρολόγιο αυτό είπε: «Da, Klavitura Makedonska» (!!) αφήνοντάς με έκπληκτο για το πόσο βαθειά μπολιασμένες ήταν τόσες και τόσες χώρες, ιδίως του ανατολικού συνασπισμού, με το όνομα της Μακεδονίας που μάς έκλεψαν οι γείτονες, που στο μεταξύ είχαν τύχει αναγνώρισης!!!
– 1990-92: Η τότε υπουργός εξωτερικών Βιργινία Τσουδερού ανεκάλυψε-απεκάλυψε ότι στο προαναφερόμενο πληθυσμιακό μωσαϊκό υπήρχαν κάπου 300.000 ελληνικής καταγωγής, άλλοι απομείνατες από το άλλοτε Ελληνικό Μοναστήρι, άλλοι φυγάδες από τον εμφύλιο κ.λπ., των οποίων είχε αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια.
Άλλοι πάλι ήταν ήδη προσαρμοσμένοι στις εκεί συνθήκες ζωής.
Σε πρωινά προγράμματα ραδιοφώνου μάλιστα ακούγαμε τακτικά σχόλια κάποιου Νικολαΐδη, που άφοβα αντιπολιτευόταν τον Γκλιγκόρωφ στα ελληνικά.
Σε προβληθέν παλαιότερα οδοιπορικό στα Σκόπια ο δημοσιογράφος έδειξε τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους να μιλούν καθαρά – όχι σπαστά- την γλώσσα μας, να λένε ότι διδάσκουν στα παιδιά τους ελληνικά και να έχουν στους τοίχους τους εκτός από κεντήματα και εικονίσματα!!!
Δεν ξανακούστηκε τίποτε γι’ αυτούς, που ίσως με κατάλληλο χειρισμό θα μπορούσαν να αποτελέσουν εσωτερική φωνή στα Σκόπια, ότι δηλ. «είμαστε και εμείς εδώ», για επίτευξη του καλύτερου δυνατού, επιδιωκομένου από τις τότε κυβερνήσεις.
Μεταλλαγμένα ονόματα από τα ελληνικά ουκ ολίγα.
Άλλα κρύβουν μέσα τους ελληνικότητα και άλλα εχθρότητα.
Π.χ. ακούσαμε ότι ο γνωστός Γκρουέφσκι ήταν Γκούγιος και για τον Τοπουρκόφσκι, λίγο παλαιότερα στο πολιτικό σκηνικό της FYROM, ότι ήταν Τοπούρκογλου, ελληνικότατης προσφυγικής καταγωγής.
Οι δύο παραπάνω και ένας ακόμη από άλλη πολιτική απόχρωση ακούστηκε ότι πήγαν στις ΗΠΑ και παρέμειναν κάμποσο καιρό. Γιατί άραγε;
Για μουσικό φροντιστήριο να μάθουν να παίζουν στην πολιτική ορχήστρα;
Είδα ακόμη και 2 γραμματόσημα μέ θέματα:
– Το ένα με τις εσωτερικές γεωγραφικές υποδιαιρέσεις των γιουγκοσλαβικών περιοχών, όπου η FYROM αναφερόταν ως Vardarska αυτό άλλωστε θα έπρεπε να ήταν το όνομά της (από τον Βαρδάρη = Αξιό) μέχρι το 1945, κάτι το οποίο επισήμανε προ ετών και ο κ. Καρατζαφέρης.
– Το άλλο έδειχνε ένα πλήθος παιδιών με σχόλιο: «Η έξοδος των παιδιών από τη Μακεδονία του Αιγαίου», ψευδέστατο και παραπληροφορητικό.
Αν εννοούσαν οι σκοπιανοί δικά τους παιδιά που βγήκαν και έφευγαν, για να πάνε που; Αυτά δεν μπορεί να ήταν άλλα από τα δικά μας ταλαίπωρα του Παιδομαζώματος, 5-12 ετών, που αρπάχθηκαν με την φυγή του ΔΣΕ υπό τον Μάρκο, όμως δεν έβγαιναν άλλά έμπαιναν με συνοδεία και φρούρηση των καθοδηγητών της κολάσιμης αυτής ανθελληνικής πράξης.
Διαφωτιστικό είναι το βιβλίο του μετανοήσαντος Μανουρά, που ήταν υπεύθυνος για το παιδομάζωμα και πρέπει να το διαβάσουν όλοι.
Και τώρα ας έλθουμε στο όνομα «Makedonja».
Είναι τόσο εύηχο και ευκολοπρόφερτο από μόνο του ενώ συνδεόμενο με «προσδιορισμούς» Gorna, Severna κ.λπ. για να το προφέρεις ολόκληρο πρέπει να «στραμπουλήξεις» τη γλώσσα σου.
Άρα θα μείνει το «Makedonja» που έκλεψαν μέ ζαβολιά, αλλά και εξ αιτίας της μακρόχρονης αδιαφορίας μας.
Σε επίρρωση των παραπάνω, που δεν είναι Ισχυρισμός αλλά στατιστικά αποδεδειγμένο, φέρνω το εξής παράδειγμα:
Τον καιρό της επαγγελματικής μου ενασχόλησης με μηχανές γραφείου -άσχετα ποια γραφομηχανή ήταν τεχνικώς ανώτερη (η Triumph με 97% βαθμολογημένη από το ΕΜΠ)- προεξήρχαν τα ονόματα άλλων, όπως Adler, Remington, Olympia και όχι Triumph, που ο πελάτης το πρόφερε κάθε άλλο παρά σωστά, δηλ. Τριούμπι, Τρούμφ κ.λπ. σε σύγκριση με τα τόσο εύηχα και εύκολο- πρόφερτα παραπάνω ονόματα, επίσης αξιόλογα.
Συνεπώς όχι μόνο δίνονται έτσι δικαιώματα στους σκοπιανούς αλλά νομιμοποιείται και η υπεξαίρεση του ονόματος που υποκρύπτει τον αλυτρωτισμό αντί να τον εξαλείψει!!!
Να ερωτήσω, τέλος, τί θα πει «Πολίτης τής Βόρειας Μακεδονίας»;
Ξέρετε κανέναν αμερικανό να λέει «I am citizen of the United States of America» ή να γράφει έτσι η ταυτότητά του;
Αυτός θα λέει πάντοτε: «I am American».
Άρα, «I am Macedonian» τόσο εύκολα όσο εύκολα θα παραλείπεται η σύντομα θα ξεχαστεί ό,τι υπάρχει προηγούμενα στον προσδιορισμό;;
Και ξαναρωτώ: Τότε εμείς τί είμαστε;;
Η απάντηση, δική σας…
Σαράντης Κοριτσίδης
