Αξίζει να ζεις για κάποιους;
Αξίζει να θυσιάζεσαι γι’ αυτούς;
Να τους τα δίνεις όλα
και να βρίσκεις καραμπόλα;
Περιμένεις ανταπόκριση
ή πέφτεις στην ψύξη χωρίς απόκριση;
Αρκεί να νιώθεις εσύ καλά
και να παίρνεις δύναμη και φτερά.
Όπως έχεις μάθει στη ζωή σου.
Εάν χρειαστεί θα δώσεις και την ψυχή σου.
Παρά τις δυσκολίες δεν αλλάζεις
ότι νιώθεις το εκφράζεις.
Μεγάλη υπόθεση να μπορείς να προσφέρεις.
Μέσα σου αισθήματα αγνά φέρεις.
Δίνεις στους γύρω σου ότι τους λείπει
να μην νιώθουν μοναξιά και λύπη.
Μεγαλόκαρδος και ανιδιοτελής
γεμάτος από αγάπη και ευθύς
θα ήθελες να είναι και ο διπλανός
για να είναι ο κόσμος μας πιο φωτεινός.
Φωτεινός όχι μόνο από τον ήλιο στον ουρανό
αλλά κι από ένα σωστό λογαριασμό
που θα φέρει ειρήνη και φιλοκαλία
απανταχού σε κάθε πολιτεία.
Όλα αυτά θα γίνουν πραγματικότητα
όταν οι άνθρωποι δε θα νοιάζονται
μόνο για τη δική τους οντότητα.
Σε όποιον έχει την ανάγκη τους είναι παρόντες
και όχι αδιάφοροι και απόντες.
Άρα αξίζει να δώσεις λίγη χαρά
σε όποιον δυστυχεί ή πονά
γιατί θα νιώσεις ότι έχεις αισθήματα
και οι αδικίες είναι αμαρτήματα.
Η καλοσύνη είναι ιερή
και όποιος την έχει ευτυχεί
γιατί προσφέρει στους συνανθρώπους
άσχετα με τους δικούς τους τρόπους.
Ίσως κάποτε καταλάβουν
ως δεδομένο να μην το εκλάβουν
την προσφορά του εκτιμήσουν
και τη συγνώμη του ζητήσουν.
Τάνια Στεφάνου -Τσαβδάρη
