Φέτος οι καθηγητές θα εργάζονται είκοσι (20) ώρες
την εβδομάδα, δηλ. 4 ώρες την ημέρα – Πέφτει πολλή “κούραση” γι’ αυτό και διαμαρτύρονται – Όμως για την
κατρακύλα της Παιδείας, ποτέ δεν απήργησαν
-Έχασαν πια την “έξωθεν καλήν μαρτυρίαν”
Επειδή παράγινε πια το κακό με τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα, που δήθεν νοιάζονται για την Δημόσια Παιδεία, θωρούμε χρήσιμο να πούμε σήμερα μερικά λόγια σταράτα, (όπως πάντα τα γράφει η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ, που δεν έχει λόγο να χαϊδεύει τα αυτιά κανενός) γιατί η υποκρισία στις ημέρες που διανύουμε έχει περισσέψει.
Διευκρινιστική εγκύκλιο για την αύξηση των ωρών διδασκαλίας των καθηγητών έστειλε το υπουργείο Παιδείας.
Το νέο ωράριο θα ισχύσει από φέτος και με την έναρξη της σχολικής χρονιάς.
Όπως υπογραμμίζεται στην εγκύκλιο, το νέο εβδομαδιαίο υποχρεωτικό ωράριο διδασκαλίας βάσει των διατάξεων προσδιορίζεται με βάση τον κλάδο, τα έτη υπηρεσίας και τη διοικητική θέση του εκπαιδευτικού.
Οι καθηγητές φέτος θα εργάζονται 23 ώρες την εβδομάδα, εφόσον έχουν έως 6 χρόνια προϋπηρεσίας, 21 ώρες από 7 έως 12 έτη προϋπηρεσίας, 20 ώρες από 13 έως 20 έτη προϋπηρεσίας και 18 ώρες όταν έχουν από 20 χρόνια προϋπηρεσίας και πάνω.
Πέστε μας αγαπητοί αναγνώστες, ποιος άλλος λειτουργός του Δημοσίου εργάζεται 20 ώρες την εβδομάδα;
Ποιος άλλος κάνει διακοπές το Πάσχα, διακοπές τα Χριστούγεννα και τρεις μήνες το καλοκαίρι;
Ο λαός μας λέει: “Η κότα πίνει το νερό και κοιτά και τον Θεό”.
Μόνο που αυτό δεν ισχύει για τους Έλληνες εκπαιδευτικούς, που νοιάζονται μόνον για τα “κεχτημένα” και όχι για την ποιότητα της παρεχόμενης Παιδείας στα Ελληνόπουλα.
Αλήθεια πότε διαμαρτυρήθηκαν οι κ.κ. καθηγητές για την κατρακύλα των γραμμάτων στην Ελλάδα;
Πότε διαμαρτυρήθηκαν για την κατάργηση των τριτόκλητων και για την λεξιπενία που διακατέχει σήμερα τους μαθητές τους;
Και τι πρότυπα δίνουν στα παιδιά που διδάσκουν με τις “αγωνιστικές” κινητοποιήσεις τους, θαρρείς και σ’ αυτή την χώρα, είναι ο μόνος κλάδος που πλήττεται από την συνεχιζόμενη οικονομική κρίση;
Που πάει το “κτίσιμο” χαρακτήρων για την δημιουργία του “Καλού κ’ Αγαθού” πολίτη που θα είναι αύριο χρήσιμος στην κοινωνία και την Πατρίδα;
Αυτόματα το μυαλό μας γυρίζει σ’ εκείνους τους παλιούς αγαπημένους δασκάλους μας, που με μύριες στερήσεις και κόπους, σε δίσεκτους καιρούς μετά την λαίλαπα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τον εμφύλιο σπαραγμό μέχρι το 1950, μας έμαθαν ΓΡΑΜΜΑΤΑ αγωνιζόμενοι με ιεραποστολικό ζήλο για να διδαχθούν σωστά ΟΛΟΙ οι μαθητές τους και να μην μείνει κανένας πίσω.
Θυμόμαστε τα χρόνια εκείνα που κάθε μαθητής κουβαλούσε ένα καυσόξυλο για την σόμπα που κάπνιζε, τότε που δεν υπήρχαν ούτε Σχολικά Λεωφορεία, ούτε ταξί για την μεταφορά των μαθητών.
Τότε που δεν έκλειναν τα σχολεία για ψύλλου πήδημα με απόφαση του Νομάρχη, επειδή χιόνιζε.
Τότε που καθόμασταν τρεις – τρεις στα θρανία και η κάθε τάξη είχε 60 και 70 μαθητές.
Τώρα οι εκπαιδευτικοί μας, διαμαρτύρονται γιατί κάθε τάξη θα έχει 33 μαθητές. Τι κούραση…. !!!
Αλλά και τι κρίμα η Ελληνική Παιδεία να γίνεται σήμερα όργανο κομματικών επιδιώξεων του ΣΥΡΙΖΑ για να πέσει η Κυβέρνηση και να γίνει πρωθυπουργός, αυτός ο νεαρός που δηλώνει ΑΘΕΟΣ και ποτέ δεν δούλεψε στην ζωή του.
Αυτή είναι η… “αγωνία” των εκπαιδευτικών;
Που μιλούν για τα Μνημόνια όταν αυτοί παρά τις όποιες περικοπές των μισθών τους εργάζονται, επαναλαμβάνουμε είκοσι (20) ώρες την εβδομάδα;
Τί να πούνε οι άλλοι Έλληνες του ιδιωτικού τομέα που έχασαν την δουλειά τους και την ευτυχία της ζωής;
Τί να πούνε οι άλλοι που κάνουν δύο ή και τρεις ακόμα δουλειές, δουλεύοντας 16 ώρες την ΗΜΕΡΑ, για να ζήσουν τις οικογένειές τους;
Τα Αθηναϊκά Κανάλια μπορεί να προβάλλουν κατά κόρον τις δηλώσεις του κάθε “αγωνιστή” συνδικαλιστή Κοτσυφάκη, αυτού με τις τιράντες, για να έχουν τηλεθέαση.
Όμως εμείς, μεταφέρουμε σήμερα τα όσα εκφράζει η κοινή γνώμη του τόπου μας.
Αυτά που λένε οι γονείς των μαθητών που κουράστηκαν να πληρώνουν φροντιστήρια, για την περίφημη Δωρεάν Παιδεία.
Και που ελεεινολογούν τώρα τους εκπαιδευτικούς, που έχουν χάσει πια την “έξωθεν καλήν μαρτυρίαν”.
Γιατί έγιναν κομματικά όργανα της Αριστεράς και της Προόδου, προτρέποντας τους μαθητές τους να βγούνε στο πεζοδρόμιο για να ανατρέψουν την Κυβέρνηση των Μνημονίων.
Μόνο που ξεχνούν όλοι τους, ότι απ’ αυτά τα Μνημόνια εξακολουθούν να τρώνε και πίνουν μέχρι σήμερα.
Σ.Κ.
