Γιατί με παιδεύεις αλύπητη
Δεν με πονάει η ψυχή σου
Γιατί να επιμένεις άπονη
Έλα και δώς’μου το φιλί σου.
Και αν θα σε φιλήσω μια στιγμή
Θα μου δώσεις και το κορμί σου
Θα γίνεις θύμα μου γιατί
Θα με θυμάσαι για όλη την ζωή σου
Θα το θυμάσαι το φλογερό φιλί
Είναι η αναπνοή μας
Αγαπημένη και οι δύο μαζί
Θα είμαστε για όλη τη ζωή μας
Για τα πολύ αγαπημένα και αξέχαστα
Νιάτα μου νιάτα και πάλι νιάτα
Κάθε τόσο τα θυμάμαι γι’αυτό και σας τα γράφω
Εγώ περπατώ στα 95 μου χρόνια δόξα τω Θεώ
Εσείς με το καλό να περάσετε τα 100
Και πάλι γεια σας και σας ευχαριστώ
Κιρτσίδης Δημήτριος
Κορνοφωλιά Αλεξανδρούπολη
